جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ١٤٦ - غزل ٣١٧ روز عيش وطرب وعيد صيام است امروز

چه پيش آمده در صبحگاه امروز كه بلبلان ديدار گل جمال محبوب را در مستى و ناله مى نگرم. معلوم مى شود بويى از بهار تجلّيات معشوق به مشام جانشان رسيده، و ناليدنشان براى آن است كه مى ترسند مبادا باز به هجران مبتلا شوند. در جايى مى گويد:

و در جايى سبب ناليدن آنان را جلوه دلدار ذكر نموده و مى گويد:

اى زاهدى كه از نسيم تجلّيات محبوب در اين روز بهره نيافته‌اى! رندان و بهره‌مند شدگان از او را در اين مبارك ايّام پند مده؛ زيرا اين خجسته روزى است كه هيچ بنده اى حتّى تو از جوايز الهى محروم نمى گردد، ولى توجّه ندارى. «آنكه با شاهد و مِىْ نيست، كدام است امروز؟» به گفته خواجه در جايى:

كنايه از اينكه، رحمت واسعه رحيميّه حقّ، تو را هم بى‌بهره نمى گذارد. تو نيز.

[١] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٢٣، ص ٥٣.

[٢] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٨٠، ص ٩٠.

[٣] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٢٢، ص ٥٢.