و كسى كه دوازده روز از ماه رجب را روزه بگيرد، در روز قيامت دو لباس سبز از «سندس» و «استبرق» به او مى‌پوشانند و با لباس‌ها، خود را مى‌آرايد كه اگر يكى از آن لباس‌ها را به دنيا بياورند، به تحقيق ما بين مشرق و مغرب آن نورافشانى نموده و دنيا خوشبوتر از بوى مشك خواهد شد.

و من صام من رجب ثلاثة عشر يوما وضعت له يوم القيامة مائدة من ياقوت أخضر في ظلّ العرش قوائمها من درّ أوسع من الدّنيا سبعين مرّة عليها صحائف الدّرّ و الياقوت في كلّ صحيفة سبعون ألف لون من الطّعام لا يشبه اللّون اللّون و لا الرّيح فيأكل منها و النّاس في شدّة شديدة و كرب عظيم.

و كسى كه سيزده روز از ماه رجب را روزه بگيرد، در روز محاسبه قيامت سفره غذايى در سايه عرش براى او مهيا خواهد بود كه وسعت آن هفتاد برابر دنياست و بر روى آن طبق‌هائى از مرواريدهاى بزرگ و ياقوت است كه در هرطبقى هفتاد هزار نوع غذا وجود دارد كه بو و رنگ آنها مانند يكديگر نيست و در حالى‌كه مردم در سختى شديد و بلاى بزرگ به سر مى‌برند، او از آنها بهره‌مند است.

و من صام من رجب أربعة عشر يوما أعطاه اللّه من الثّواب ما لا عين رأت و لا أذن سمعت و لا خطر على قلب بشر من قصور الجنان الّتي بنيت بالدّرّ و الياقوت.

و كسى كه چهارده روز از ماه رجب را روزه بگيرد، خداوند پاداشى از كاخهاى بهشتى كه با درّ درخشند و ياقوت ساخته شده‌اند، به او عطا مى‌نمايد كه نه چشمى ديده، و نه گوشى شنيده و به ذهن بشرى نيز نيامده است.

و من صام من رجب خمسة عشر يوما وقف يوم القيامة موقف الآمنين فلا يمرّ به ملك و لا رسول و لا نبيّ إلّا قالوا طوبى لك أنت آمن مقرّب مشرّف مغبوط محبور ساكن الجنان.

و كسى كه پانزده روز از رجب را روزه بگيرد، در روز قيامت در اقامتگاه امان‌يافتگان مى‌ايستد و هيچ فرشته و رسول و پيامبرى بر او نمى‌گذرد، مگر اينكه مى‌گويند، خوشا به حال تو كه امان يافته، مقرّب، شريف، سعادتمند و شاد و خرم در بهشت ساكن خواهى بود.

و من صام من رجب ستّة عشر يوما كان في أوائل من يركب على دوابّ من نور تطير بهم في عرصة الجنان إلى دار الرّحمن.