و المرأة إذا طاوعت الرّجل فالتزمها حراما أو قبّلها أو باشرها حراما أو فاكهها. و أصاب منها فاحشة فعليها من الوزر ما على الرّجل فإن غلبها على نفسها كان على الرّجل وزرها.

و اگر مردى زنى را با رضايت او از راه حرام در آغوش بكشد، ببوسد، يا با او نزديكى يا شوخى كند و در اين بين فحشائى اتفاق بيفتد، آن زن همان‌قدر گناهكار است كه مرد گناه كرده و اگر مرد به زور اين كارها را انجام دهد، گناه هردو به عهده مرد است.

و من غشّ مسلما في بيع أو شراء فليس منّا و يحشر مع اليهود يوم القيامة لأنّ من غشّ النّاس فليس بمسلم.

و كسى كه مسلمانى را در خريد و فروش فريب دهد، از ما نيست. و در روز قيامت با يهود محشور مى‌شود. زيرا بدون شك و ترديد كسى كه مردم را فريب دهد، مسلمان نيست.

و من منع الماعون من جاره إذا احتاج إليه منعه اللّه فضله يوم القيامة و وكله إلى نفسه و من وكل [وكله اللّه عزّ و جلّ‌] إلى نفسه هلك و لا يقبل اللّه عزّ و جلّ له عذرا.

و كسى كه وسايل منزل از قبيل تبر، تيشه و بيل را از همسايه‌اش كه به آن احتياج دارد دريغ كند، خدا در روز قيامت او را از فضل خود محروم نموده و او را به خودش واگذار نمايد و كسى كه خداوند او را به خودش واگذارد، هلاك خواهد شد. و خداوند هيچ عذرى را از او قبول نمى‌كند.

و من كانت له امرأة توذيه لم يقبل اللّه صلاتها و لا حسناتها و لا من عملها حتّى يعينه و يرضيه و إن صامت الدّهر و قامت اللّيل و أعتقت الرّقاب و آتى الزّكاة و أنفق الأموال في سبيل اللّه و كان أوّل من يرد النّار ثمّ قال رسول اللّه ٦ و على الرّجل مثل ذلك الوزر و العذاب إذا كان لها مؤذيا ظالما.

و زنى كه شوهرش را اذيّت كند، تا زمانى كه او را يارى نكرده و راضيش ننمايد، خداوند نماز و هيچ عمل نيكى را از او قبول نمى‌كند؛ گرچه همه عمرش را روزه گرفته، شب‌ها را با عبادت سپرى كند، چندين برده در راه خدا آزاد كند و اموالش را در راه خدا خرج كند، اولين كسى است كه به جهنّم مى‌رود و اگر مرد نيز زن خود را اذيّت كرده و به او ظلم كند، همين مقدار مرتكب گناه شده و به همين اندازه عذاب مى‌شود.