رفتن به جهنّم سرش را برمى‌گرداند. خداى عزّ و جلّ مى‌فرمايد: او را نگهداريد. و هنگامى كه او را به پيشگاه خداوند مى‌آورند، خداوند فرمايد: بنده من چرا سرت را برگرداندى؟ او عرضه مى‌دارد: گمان نداشتم كه با من چنين نمايى. خداى بزرگ مى‌پرسد بنده من چه گمانى درباره من داشتى؟ جواب مى‌دهد: گمان داشتم كه گناهم را ببخشى و مرا در بهشتت ساكن گردانى.

خداوند مى‌فرمايد: فرشتگانم! به عزّت و شكوهم و نعمت‌ها و امتحانم و بلندى مرتبه‌ام سوگند! هيچ‌گاه در طول عمرش هيچ زمانى گمانى خوبى درباره من نداشت. و اگر در طول عمرش لحظه‌اى گمان خيرى درباره من پيدا مى‌كرد او را با جهنّم نمى‌ترساندم. دروغش را بپذير و وارد بهشتش كنيد آنگاه امام صادق ٧ فرمودند: هيچ‌گاه بنده‌اى به خداوند خوش‌گمان نبوده، مگر اينكه خداوند نيز همانگونه كه گمان داشته با او رفتار نموده است و هيچ‌گاه به او بدگمان نبوده، مگر اينكه خداوند نيز با او همانطور رفتار نموده است و معنى آيه‌ وَ ذلِكُمْ ظَنُّكُمُ الَّذِي ظَنَنْتُمْ بِرَبِّكُمْ أَرْداكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ مِنَ الْخاسِرِينَ‌ «و همين گمانى كه به خداوند داشتيد شما را هلاك كرد و بدبخت شديد» نيز همين است.

ثواب كسى كه به خداى عزّ و جلّ اخلاص بورزد:

أبي رحمهم اللّه قال حدّثني سعد بن عبد اللّه عن أحمد بن محمّد عن الحسن بن محبوب عن معاوية عن أبي عبد اللّه ٧ قال ما ناصح اللّه عبد مسلم في نفسه فأعطى الحقّ منها و أخذ الحقّ لها إلا أعطي خصلتين رزقا من اللّه يقنع به و يرضى من اللّه بتحيّته.

... امام صادق ٧ فرمودند: هيچ بنده مسلمانى آن‌گونه كه بايد و شايد نسبت به خداوند مخلص نبوده است، جز اينكه به اين دو بهره رسيده است: رزقى كه به آن قانع شده و رضايتى از خداوند كه او را نجات داده است.

ثواب پوشيدن انگشتر عقيق:

١. حدّثني محمّد بن الحسن قال حدّثني محمّد بن الحسن الصّفّار عن أبراهيم بن هاشم عن عليّ بن معبد عن الحسين بن خالد عن الرّضا ٧ قال قال أبو عبد اللّه ٧ من أتّخذ خاتما فصّه عقيق لم يفتقر و لم يقض له إلا بالتي هي أحسن.