و هركسى كه هشت روز از رجب را روزه بگيرد، همانا خداوند در مقابل هرروز روزه، درى از درهاى هشتگانه بهشت را براى او باز مى‌نمايد، و به او مى‌فرمايد، از هركدام از درهاى بهشت كه مى‌خواهى وارد شو.

و من صام من رجب تسعة أيّام خرج من قبره و هو ينادي لا إله إلّا اللّه و لا يصرف وجهه دون الجنّة و خرج من قبره و لوجهه نور يتلألأ لأهل الجمع حتّى يقولوا هذا نبيّ مصطفى و إنّ أدنى ما يعطى أن يدخل الجنّة بغير حساب.

و كسى كه نه روز از رجب را روزه بگيرد، درحالى از قبر خارج مى‌شود كه صداى خود را به «لا إله إلا اللّه» بلند كرده است و به چيزى جز بهشت توجه نمى‌نمايد و در حالى‌كه از قبر خود خارج مى‌شود سيماى او نور درخشنده‌اى براى اهل محشر دارد تا جايى كه مى‌گويند: اين پيامبرى برگزيده است. همانا كمترين چيزى كه به او مى‌دهند، ورود بدون حساب به بهشت است.

و من صام من رجب عشرة أيّام جعل اللّه له جناحين أخضرين منظومين بالدّرّ و الياقوت يطير بهما على الصّراط كالبرق الخاطف إلى الجنان و يبدّل اللّه سيّئاته حسنات و كتب من المقرّبين القوّامين للّه بالقسط و كأنّه عبد اللّه مائة عام صابرا قائما محتسبا.

و كسى كه ده روز از رجب را روزه بگيرد، خداوند دو بال سبز كه با درّ و ياقوت زينت شده است، به او مى‌دهند كه به وسيله آن مثل برق جهنده از پل صراط به سوى بهشت‌ها پرواز مى‌كند، و گناهان او به حسنه تبديل گرديده از جمله مقرّبينى كه به عدالت با او رفتار كنند، نوشته مى‌شود و گويا او صد سال براى خدا صبر نموده و خدا را به جهت رضاى او عبادت كرده است.

و من صام من رجب أحد عشر يوما لم يواف اللّه يوم القيامة عبد [عبدا] أفضل منه إلّا من صام مثله أو زاد عليه-

و كسى كه يازده روز از ماه رجب را روزه بگيرد، در روز قيامت بنده‌اى نزد خداوند نمى‌آيد كه برتر از او باشد، مگر كسى كه مثل او يا بيش از او روزه گرفته باشد.

و من صام من رجب أحد اثني عشر يوما كسي يوم القيامة حلتان [حلّتين‌] خضراوان [خضراوين‌] من سندس و إستبرق و يجبّر بهما لو دلّيت حلّة منهما إلى الدّنيا لأضاءت ما بين شرقها و غربها و صارت الدّنيا أطيب من ريح المسك‌