قانون مدنى و فتاواى امام خمينى(با تحقيق جديد) - كيائى، عبد الله - الصفحة ٣٨ - فصل اول در مالكيت

س ١٦- اينجانب فردى هستم مؤمن و معتقد به اصول اسلامى كه فرائض دينى و تكاليف شرعى و الهى را با تقليد و پيروى از آن پيشواى بر حق انجام مى‌دهم و چون پيرو آن جناب هستم و اخيراً خود آن زعيم عاليقدر فتوى داده‌اند كه: «زمين مربوط به خدا است و مالك اصلى و خصوصى ندارد و كلّيه مسلمين بايستى از زمين به طور تساوى استفاده كنند». بنابراين ديگر طبق اين فتوى تصور نمى‌كنم مسائلى كه در رسالات در مورد مكان نماز گزار نوشته شده صحت داشته باشد و علت اينكه من تا به حال براى تأمين مسكن خود از زمين مردم استفاده نكرده‌ام اعتقادم بر اين مسأله بوده ولى حالا طبق فتواى آن جناب تصوّر نمى‌رود اشكالى داشته باشد كه من و امثال من به قدر احتياج و بدون اذن و اجازه مالك زمين مقدارى از زمين‌هاى موجود را به نفع خود محصور و در آن احداث بنا نماييم بنابراين اگر اجازه دهيد و مجوز شرعى آن را كتباً در جرايد صادر فرماييد مستضعفين خودشان زمين مورد احتياجشان را با توسل به اين فتوا تصرف خواهند كرد البته عده‌اى از مردم با استفاده از اين فرصت به زمين‌هاى مردم تجاوز كرده و به اندازه رفع نياز خود تصرف كرده‌اند لطفاً نظر خود را در اين زمينه و صحت و سقم فتواى مذكور بيان فرماييد؟

ج- تصرف در ملك غير بدون رضايت مالك جايز نيست و من چنين فتوائى نداده‌ام. ج ٢ ف ص ٥٢٣- ٥٢٤

(٣٠٨)

س ١٧- درخت‌هاى ميوه‌اى كه در غرب كشور است و صاحبان آن‌ها معلوم نيست از قبيل خرما، ليموترش، ليموشيرين، سيب و غيره آيا رزمندگان اسلام و غير ايشان مى‌توانند جهت خوردن از آن‌ها استفاده كنند يا خير؟

ج- تصرف در مال غير جايز نيست مگر با رضايت صاحب آن.

ج ٢ ف ص ٥٢٤

(٣٠٨)

س ١٩- چيدن ميوه از باغ كشاورزى براى خوردن در همان محل بدون اجازه از صاحب باغ، آيا حلال است يا خير، و اينكه مى‌گويند به اندازه خوردن حلال است و براى بردن حلال نيست، چگونه است؟