قانون مدنى و فتاواى امام خمينى(با تحقيق جديد) - كيائى، عبد الله - الصفحة ٢٤ - فصل سوم در اموالى كه مالك خاص ندارد

مسأله ٢١- حق ساكن مدرسه با خروج از آن به خاطر حاجت عادى مانند خريدن خوردنى يا آشاميدنى يا پوشيدنى و مانند آنها، قطعاً باطل نمى‌شود، اگرچه رحلش را آنجا نگذارد و لازم نيست كه كسى را جاى خودش قرار دهد. بلكه با مسافرت‌هاى متعارف و عادى- مانند رفتن براى زيارت يا تحصيل معاش يا معالجه- با قصد برگشتن و باقى گذاشتن متاع و رحلش حقش باطل نمى‌شود، مادامى كه مدّت آن به طورى طول نكشد كه عرفاً سكونت و اقامت در آنجا صدق ننمايد و زايد بر متعارف موجب معطل نمودن محل نشود و واقف مدت معينى را شرط نكرده باشد، مانند اينكه شرط كرده باشد كه خروج او مثلًا بيشتر از يك ماه يا دو ماه نباشد، كه در اين صورت اگر مدّت خروجش از آن مدت تجاوز كند حقش باطل مى‌شود.

ج ٢ ص ٢٣١

(٢٩- ٨٢)

مسأله ٢٢- اگر كسى كه استحقاق سكونت در مدرسه را دارد، در حجره‌اى از آن اقامت نمايد، حق دارد ديگرى را از مشاركت با خود جلوگيرى نمايد، در صورتى كه مسكن براى يك نفر آماده شده باشد- به حسب قابليت محل يا به سبب شرط واقف- و اگر براى بيشتر از يك نفر آماده شده، حق جلوگيرى ديگرى را ندارد، مگر آنكه به تعدادى برسد كه براى آن آماده شده است، پس ساكنين آن حق دارند زايد بر آن را جلوگيرى نمايند. ج ٢ ص ٢٣١- ٢٣٢

(٢٩- ٨٢)

مسأله ٢٣- رباطها به مدارس ملحق مى‌شوند؛ و آن‌ها جاهايى هستند كه براى سكونت فقرا بنا شده‌اند و آنچه كه در آن‌ها ملاحظه شده است اين است كه غالباً براى غريب‌ها مى‌باشند، پس كسى كه از آن‌ها به اقامت اطاقى از آن سبقت بگيرد سزاوار به آن مى‌باشد و كسى حق ندارد او را مزاحمت نمايد. و كلام در مقدار حق او و آنچه كه حقش را باطل مى‌كند و جواز جلوگيرى شريك و عدم جواز آن در آنها، همان است كه در مدارس گذشت. ج ٢ ص ٢٣٢ (٢٩)

درباره غصب اماكن عمومى، ر. ك: ٣٠٨ مس ١، ١١- ٣١١ مس ١٩.

س ٦- نظر مبارك درباره چشمه‌اى كه مورد نياز و استفاده همگان مى‌باشد آيا