قانون مدنى و فتاواى امام خمينى(با تحقيق جديد) - كيائى، عبد الله - الصفحة ١٢٦ - مبحث دوم در وقف

كه هر نحو مصلحت داند تقسيم كند.

مسأله ٤٦- اگر بر اولادش وقف نمايد مرد، زن و خنثى در آن شريك مى‌باشند و بين آن‌ها به مساوات تقسيم مى‌شود. و اگر بر اولاد فرزندانش وقف كند، اولاد پسرها و دخترهايش را- چه مرد باشند و چه زن- به‌طور مساوات، شامل شود.

ج ٢ ص ٨٠

مسأله ٤٥- اگر بر ارحام و يا نزديكانش وقف كند، مرجع (تشخيص آن) عرف مى‌باشد و اگر بر الاقرب فالاقرب، وقف نمايد، وقف به ترتيب طبقات ارث مى‌باشد. ج ٢ ص ٨٠

(٢٢٥)

مسأله ٤٧- اگر بگويد: «بر ذريه‌ام وقف كردم» پسرها و دخترها و اولاد بدون واسطه و با واسطه آن‌ها را- مرد باشند و يا زن- شامل مى‌شود و طبقات بعدى با قبلى‌ها شريك مى‌باشند و سرانه به مساوات تقسيم مى‌شود. و همچنين است اگر بگويد: «بر اولادم و فرزندان اولادم وقف نمودم»؛ زيرا اين دو (عبارت) در اينكه شامل همه طبقات شود هم ظهور دارد. ولى اگر بگويد: «بر اولادم سپس بر فقرا وقف نمودم» يا بگويد: «بر اولادم و فرزندان اولادم سپس بر فقرا وقف نمودم» بعيد نيست كه خصوصاً در صورت اول، به بطن اول و در صورت دوم به دو بطن اختصاص داشته باشد. ج ٢ ص ٨٠

مسأله ٤٨- اگر بگويد: «بر اولادم نسلى بعد از نسلى و بطنى بعد از بطنى، وقف نمودم» ظاهراً آنچه كه از آن عرفاً به ذهن مى‌رسد اين است كه وقف ترتيبى است؛ پس فرزند با پدرش و پسر برادر با عمويش شريك نمى‌باشد. ج ٢ ص ٨٠

مسأله ٤٩- اگر وقف بودن چيزى بر ذريه از خارج معلوم شود، ولى معلوم نباشد كه وقف مشترك (بين طبقات) است يا ترتيبى، ظاهر آن است كه در غير از قسمت طبقه اول، به قرعه رجوع شود. ج ٢ ص ٨٠

مسأله ٥٠- اگر بگويد: «بر فرزندانم كه مرد هستند نسلى بعد از نسلى، وقف نمودم»، به مردان از مردان در همه طبقات، اختصاص دارد و مردان از زنان را شامل نمى‌شود. ج ٢ ص ٨٠