قانون مدنى و فتاواى امام خمينى(با تحقيق جديد) - كيائى، عبد الله - الصفحة ٤٣٨ - مبحث اول در احكام بيع

ششم- تثبيت قيمت جنس‌ها و منع مالكين آن‌ها از فروش به زياده، جايز نيست. ج ٢ ص ٦٦٢

مسأله ٢- اگر صيغه قبول با مانند «اشْتَريْتُ» (خريدم) و «ابْتَعْتُ» (ابتياع نمودم) باشد در صورتى‌كه با گفتن آن، انشا و ايجاد خريدن را اراده كند- نه معناى موافقت و پذيرش فروش را- ظاهراً جلو انداختن قبول جايز است؛ و (امّا) با مانند «قَبِلْتُ» (قبول كردم) و «رَضيتُ» (راضى شدم) جايز نيست. امّا اگر به نحو امر و تقاضاى (انشاى صيغه) ايجاب باشد مانند آنكه كسى كه مى‌خواهد بخرد بگويد: «فلان چيز را به اين مبلغ به من بفروش». سپس فروشنده بگويد: «فروختم آن را در مقابل آن مبلغ» ظاهر اين است كه صحيح است؛ اگرچه احتياط (مستحب) آن است كه مشترى قبول را اعاده كند. ج ١ ص ٥٧٣- ٥٧٤

(١٩١)

هفتم- امام (ع) و والى مسلمين حق دارد به آنچه كه صلاح مسلمين است از قبيل تثبيت قيمت يا صنعت يا حصر تجارت يا غير آن‌ها از آنچه كه در نظام و صلاح جامعه دخالت دارد، عمل نمايد. ج ٢ ص ٦٦٣

مسأله ٣- موالات بين ايجاب و قبول به‌معناى نبودن فاصله طولانى بين آن‌ها كه آن را از عنوان عقد و قرارداد بستن، خارج سازد، معتبر مى‌باشد. و فاصله مختصر، به‌طورى كه گفته شود كه اين قبول مربوط به آن ايجاب است، ضررى نمى‌رساند.

ج ١ ص ٥٧٤

(١٩١- ١٠٦٥)

مسأله ٤- مطابقت بين ايجاب و قبول، در عقد معتبر است؛ پس اگر مختلف شوند، به اينكه فروشنده به‌طور خاصى- از جهت مشترى يا جنس يا عوض آن يا شرايطى كه همراه عقد است- ايجاب بگويد، و خريدار به‌طور ديگرى قبول كند، قرارداد، منعقد نمى‌شود. بنابراين اگر فروشنده بگويد: «اين را به موكّل تو به فلان مبلغ فروختم» و وكيل بگويد: «براى خودم خريدم» معامله منعقد نمى‌شود. البته اگر فروشنده بگويد: «اين را به موكّل تو فروختم» و خود موكّل كه حاضر است و مورد خطاب فروشنده نبوده، بگويد: «قبول كردم» بعيد نيست كه صحيح باشد. و اگر بگويد: «اين را در مقابل فلان مبلغ به تو فروختم» و او بگويد: «براى موكّل خودم قبول كردم» پس اگر فروشنده‌