قانون مدنى و فتاواى امام خمينى(با تحقيق جديد) - كيائى، عبد الله - الصفحة ٢٢٨ - فصل دوم در حيوانات ضاله

همان است كه در آنچه در آبادانى گرفته مى‌شود، گذشت. و اگر آن را در جاى خوفناكى و در جاى بدون آب و علف رها كند، گرفتن آن جايز است و آن مال گيرنده آن است در صورتى كه آن را تملك كند. ج ٢ ص ٢٣٩

(٣٠٦- ٣٠٨)

مسأله ٧- اگر چهارپايى را يافت و با قرائن دانست كه صاحبش آن را رها كرده است، ولى نداند كه به قصد اعراض يا به سبب ديگرى است، در حكم دوّمى مى‌باشد، پس حق گرفتن و تملك آن را ندارد مگر اينكه در جاى مخوف و بدون آب و علف باشد. ج ٢ ص ٢٣٩

مسأله ٨- اگر در غير آبادانى حيوانى را پيدا كند و نداند كه صاحب آن، آن را به يكى از دو نوع رها كرده يا آن را رها نكرده بلكه گم شده يا از او فرار كرده است، در حكم دومى از تفصيل گذشته مى‌باشد، پس اگر مثل شتر است گرفتن و تملك آن جايز نمى‌باشد مگر اينكه غير سالم بوده و در آب و علف نباشد و اگر مثل گوسفند است گرفتن آن مطلقاً جايز است. ج ٢ ص ٢٣٩

- ر. ك: ١٧٩ مس ٢١.

ماده ١٧١: هر كس حيوانات ضاله پيدا نمايد بايد آن را به مالك آن رد كند و اگر مالك را نشناسد بايد به حاكم يا قائم مقام او تسليم كند و الّا ضامن خواهد بود اگرچه آن را بعد از تصرف رها كرده باشد.

مسأله ٤- ... و امّا اگر از حيواناتى باشد كه درنده‌هاى كوچك بر آن غلبه دارد، مانند گوسفند و بچه شتر و بچه چهارپايان، گرفتن آن جايز است؛ پس اگر آن را گرفت بنابر احتياط (واجب) بايد در جايى كه آن را پيدا كرده و در حوالى آن- در صورتى كه كسى در آنجا باشد- تعريف كند، پس اگر صاحب آن شناخته شد، بايد به او برگرداند وگرنه مى‌تواند آن را- با ضمان براى مالكش در صورتى كه پيدا شود- تملك كرده و بفروشد يا بخورد، چنانكه حق دارد آن را نگه دارد و براى مالكش حفظ نمايد و ضمانى بر او نيست. ج ٢ ص ٢٣٨

(٣٠٦- ٢٤٧)

مسأله ٢- بعد از آنكه حيوان را در آبادانى گرفت و زير دستش قرار گرفت، بر او