دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٥١ - د - مانند جنگجوى سپاه قائم عليه السلام

فرمود: «اى ابو حمزه! آيا [بيم تو از اين نيست كه‌] شهيد را تنها كشته شده [در ميدان جنگ‌] مى‌بينى؟». گفتم: آرى، فدايت شوم!

امام عليه السلام به من فرمود: «اى ابو حمزه! هر كس به ما ايمان بياورد و گفته ما را تصديق كند و امر ما را انتظار كشد، مانند كسى است كه زير پرچم قائم و بلكه به خدا سوگند، زير پرچم پيامبر خدا صلى الله عليه و آله كشته مى‌شود».[١]

د- مانند جنگجوى سپاه قائم عليه السلام‌

٩٤٠. الكافى‌- با سندش به نقل از عبد الحميد واسطى-: به امام باقر عليه السلام گفتم: خدايت به‌سامان دارد! ما كار و بازارمان را در انتظار اين امر، رها كرده‌ايم، تا آن جا كه نزديك است برخى از ما دست گدايى دراز كند.

امام عليه السلام فرمود: «اى عبد الحميد! آيا چنين مى‌بينى كسى كه خود را وقف خدا كرده است، خداوند براى او راه گشايشى نمى‌گذارد؟ به خدا سوگند، چنين نيست! خداوند برايش راه گشايشى مى‌گذارد. خداوند، بنده‌اى را كه امر ما را زنده مى‌كند، مى‌آمرزد».

گفتم: خدايت به سامان آورد! فرقه مرجئه‌[٢] مى‌گويند: ما از اين باور، زيانى نمى‌كنيم و هنگامى كه قائم ظهور كند، ما و شما يكسان خواهيم بود.

فرمود: «اى عبد الحميد! راست گفته‌اند. هر كس توبه كند، خداوند به سوى او باز مى‌گردد و هر كس در نهان، دورويى كند، خداوند، بينى‌اش را به خاك مى‌مالد و هر كس امر ما را افشا كند، خداوند، خونش را مى‌ريزد. خداوند، آنان را به خاطر اسلام ذبح مى‌كند، همان گونه كه قصّاب، گوسفند را ذبح مى‌كند».

گفتم: پس، آن روز، ما با اين مردم، يكسان هستيم؟

فرمود: «نه؛ شما آن روز، فرادستان و حاكمان زمين هستيد و جز اين، در دين ما جايى ندارد». گفتم: اگر قبل از اين كه قائم را درك كنم، بميرم، چه مى‌شود؟

[١]. تأويل الآيات الظاهرة: ج ٢ ص ٦٦٥ ح ٢١، بحار الأنوار: ج ٢٧ ص ١٣٨ ح ١٤١.

[٢]. مرجئه، فرقه‌اى از مسلمانان هستند كه معتقدند خداى متعال، عذاب گناهكاران را به تأخير مى‌اندازد؛ امّامحتمل است مقصود از« مرجئه» در اين جا، كسانى باشند كه امام على عليه السلام را متأخّر و پس از سه خليفه ديگر، خليفه مى‌دانند و آن گاه در امتداد ايشان، مانند شيعه هستند.