دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٠٩ - انتظار فرج امام عصر(عليه السلام)

براى آن تصوير كرده‌اند، چندان كه شخص منتظر را از «اولياء اللَّه» شمرده‌[١] و او را از برترين مردمان دانسته‌اند[٢] كه مخلص حقيقى‌[٣] است و همانند كسى‌است كه همراه پيامبر صلى الله عليه و آله نبرد كرده‌[٤] و يا در جنگ دشوار بدر، همراه ايشان بوده است،[٥] يا همچون كسى است كه در خيمه قائم عليه السلام حضور دارد[٦] و همراه ايشان نبرد مى‌كند[٧] و حتّى همانند كسى كه در ركاب پيامبر صلى الله عليه و آله به شهادت رسيده است.[٨]

روشن است كه اين ويژگى‌ها و توصيفات، شايسته انسان‌هاى خاصّى است كه از مراحل عادى و معمولى مردمان، عبور كرده‌اند و در افقى متعالى، سِير مى‌كنند.

نمى‌توان اين امتيازات والا را در مورد اشخاصى تصوّر كرد كه اگر چه از وضعيت فعلى رضايت ندارند و به آينده‌اى بهتر در سايه حكومت عدل‌گستر جهانى امام مهدى عليه السلام اميد دارند، ولى هيچ تلاش و كوششى در مسير رسيدن به آن مدينه فاضله انجام نمى‌دهند.

براى تبيين بهتر احاديثِ ياد شده، مى‌گوييم: انتظار فرج، دو ركن اساسى دارد:

الف- نارضايتى از وضعيت موجود؛

ب- اميد به گشايش در زمان آينده.

چگونگى تعامل با اين دو عنصر سلبى و ايجابى، چهره‌هاى متفاوت انتظار را پديد مى‌آورد:

١. انتظار غير مسئولانه: در اين حالت، شخص منتظر اگر چه به وضعيت موجود،

[١]. ر. ك: ص ٣٤٣( فصل يكم/ از اولياى الهى).

[٢]. ر. ك: ص ٣٥٩( فصل يكم/ برتر از افراد هر زمان).

[٣]. ر. ك: ص ٣٤٤ ح ٩٣٥ و ص ٣٦٦ ح ٩٥٧.

[٤]. ر. ك: ص ٣٤٥( فصل يكم/ به سان پيكارگر پيش روى پيامبر خدا).

[٥]. ر. ك: ص ٣٥٦ ح ٩٤٥.

[٦]. ر. ك: ص ٣٥٥( مانند كسى كه در خيمه قائم باشد).

[٧]. ر. ك: ص ٣٥١( مانند جنگجوى سپاه قائم).

[٨]. ر. ك: ص ٣٤٩( مانند شهيد در ركاب پيامبر خدا صلى الله عليه و آله).