در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٣٧٦ - هدف هاى سوره
تفسير آيات
مخاطب آيات اين سوره خود رسولالله (ص) است و عبارت «يا أيها المُزّمّل» به معناى: اى به خود لباس پيچيده! يا، اى زير لباس يا قطيفه پنهان شده! بوده و مراد از آن حضرت محمد (ص) ميباشد.
با خواندن اين آيه اين سؤال مطرح مىشود كه اين چگونه خطابى است؟ چرا خطاب «يا رسولالله!» و يا «يا نبىَالله!» و يا «يا محمد!» نيست؟
در توجيه اين مطلب برخى مانند زمخشرى گفتهاند: روح اين خطاب تهجين و توبيخ است؛ ولى پارهاى برآنند كه اين تلطيف و تحسين است و بعضى گفتهاند نه اين است و نه آن.
هرچند اين نوع خطاب ظاهراً نوعى تهجين و توبيخ را مىرساند، اما با در نظر گرفتن وضعيت و حالت رسولالله (ص) مىتوان گفت كه موقعيت خاص آن حضرت چنين خطابى را اقتضا دارد، و اينگونه خطاب چيزى نيست مگر تحسين و تلطيف.
توضيح مطلب
سخن گفتن با بيگانهاى كه هيچگونه علاقهاى بين متكلم و او نباشد؛ با اين لحن و مقال شايسته نيست، شايد هم تهجين و توبيخ و بىاعتنايى از آن به نظر آيد؛ ولى هنگامى كه پيغمبر (ص) و حالت او درنظر گرفته مىشود راز اين معمّا هويدا مىگردد: نخستين روزهاى وحى است، پيغمبر فرشتهاى را مىبيند كه پيش از اين نديده بود و صداهايى به گوش او، به جان و دل او، زمزمه مىشود كه پيش از اين