در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٣٧٣ - هدف هاى سوره

پيروى شده است.[١] اما در تفسير قاسمى عكس اين آمده است چرا كه او مى‌گويد: از اين آيه تلطيف و تحسين استنباط مى‌شود.[٢]

علامه طباطبايى (ره) هيچ كدام را نپسنديده و مى‌گويد: از اين خطاب هيچ يك از تحسين و تهجين استفاده نمى‌گردد.[٣]

به نظر ما تفسير قاسمى تعبيرش- با بيانى كه مى‌آيد- نزديك‌تر به صواب‌است.

قُمِ الليلَ‌: برخى از مفسران كلماتى را در اين آيه در تقدير گرفته و گفته‌اند: اين آيه در حقيقت چنين است: «قُمِ للصلوة فى الليلِ» يا «أقِمِ الصلوة فى الليلِ».

إِلَّا قَلِيلًا: استثناء از ليل است.

نِصْفَهُ‌ و نيز دو معطوف بعدى بدل است از ليل و ضمير نصفه به «ليل» و منه و عليه به «نصفه» بر مى‌گردد.

وجوه ديگرى هم گفته شده است؛ ولى آنچه گفته شد، استوارتر به نظر مى‌رسد.

«ترتيل»: به معنى قرائت قرآن است به گونه‌اى كه كلمات و حروف درست و روشن و واضح ادا مى‌شود (مقاطع به خوبى مراعات گردد).

نقل شده است كه رسول‌الله (ص) قرآن را با ترتيل مى‌خواندند و از حضرت على (ع) هم در خصوص نحوه قرائت قرآن چنين نقل شده‌

[١]. البقاعى، نظم الدرر، ج ٨، ص ٢٠٢.

[٢]. القاسمى، تفسير القاسمى، ج ٧، ص ١٩٨.

[٣]. طباطبايى، الميزان، ج ٢٠، ص ٦٠.