در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١١٤ - حروف زائده

أُعِدَّتْ لِلْكَافِرِينَ‌: كافران كسانى هستند كه زير بار حق نمى‌رفتند و غيرخدا را مى‌پرستيدند.

آيه بيست و پنج‌

وَبَشِّرِ الَّذِين آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ كُلَّمَا رُزِقُواْ مِنْهَا مِن ثَمَرَة رِّزْقاً قَالُواْ هَذَا الَّذِي رُزِقْنَا مِن قَبْلُ وَأُتُواْ بِهِ مُتَشَابِهاً وَلَهُمْ فِيهَا أَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَة وَهُمْ فِيهَا خَالِدُونَ؛ و كسانى كه ايمان آورده‌اند و كارهاى شايسته انجام داده‌اند، مژده ده كه ايشان را باغ‌هايى خواهد بود كه از زير آنها جوى‌ها روان است. هرگاه ميوه‌اى از آن روزيى آنان شود، مى‌گويند: اين همان است كه پيش از اين روزيى ما بوده و مانند آن نعمت‌ها براى آنها آورده شود و در آنجا همسرانى پاكيزه خواهند داشت و در آنجا جاودانه بمانند.

در آيه بيست و يك خداوند متعال با خطاب (يا ايها الناس) مردم را به عبادت پروردگار فرا مى‌خواند، در آيه بعدى به آنها هشدار مى‌دهد اگر در نزول وحى بر عبد و بنده خدا شك داريد مثل قرآن را بياوريد و با اينكه نمى‌توانيد هرگز مثل قرآن را بياوريد از آتش دوزخ خود را نجات دهيد و در اين آيه به مؤمنان بشارت بهشت را مى‌دهد.

اين آيه وعده‌اى است به مؤمنين كه در آخرت از پاداش خوبى برخوردار مى‌شوند. بشارت واژه‌اى است كه بهوسيله آن خبرى را ابلاغ مى‌كنند و آن خبر يا مسرتآور است يا حزنآور و غالباً در امور