در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٦٧ - مسئوليت مالى خانواده

است، پس چرا در ادامه مى‌فرمايد: الَّتِي جَعَلَ اللّهُ لَكُمْ قِياماً؛ اموالى كه خداوند آنها را براى شما وسيله قيام قرار داده است؟ در حالى كه اموال سفيه كه وسيله قيام ما نيست، بلكه اموال خود ما وسيله قيام ما مى‌باشد.

مرحوم آقاى طباطبايى در پاسخ به اين سؤال مى‌گويد:

«همه اموال از آن همه مردم و مجتمع است و خداوند مجموع اموال را براى مجموع انسان‌ها آفريده است؛ منتها اين اموال با تجارت، ارث، احياى اراضى و ساير اسباب ميان مردم تقسيم مى‌شود».[١]

اما معناى ديگرى به ذهن من رسيده است كه در تفاسير ديگر مشاهده نكرده‌ام و آن اين كه اگر معناى مشهور مفسرين را بپذيريم در اينجا چند اشكال پديد مى‌آيد كه بايد آنها را توجيه كنيم، از جمله اين كه:

١- مخاطب آيه شريفه چه كسى است؟ اگر همه مردم مخاطب هستند مگر همه مردم مى‌توانند مال سفيه را از او گرفته و به او ندهند؟

٢- چرا خداوند فرموده: (اموالكم) و نفرموده «اموالهم»؟

٣- چگونه اموال سفيهان وسيله قيام و زندگى ديگران معرفى شده است؟

٤- وحدت سياق اين آيه با آيات قبل از خود چگونه توجيه مى‌شود؟

آنچه به نظر من رسيده اين است كه در آيات قبلى صحبت درباره خانواده و مباحث پيرامون آن بود. يكى از مباحث و مسائل مهم در خانواده، نظام مالى خانواده است. اين سؤال مطرح مى‌شود كه نظام مالى خانواده بايد در دست چه كسى باشد؟ در دست مرد، يا زن، يا فرزندان و يا ...؟ اگر در دست مرد باشد، چنانچه مرد خانواده مثلًا معتاد

[١]. طباطبايى، الميزان، ج ٤، ص ١٧١- ١٧٠.