در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٦٨ - مسئوليت مالى خانواده

باشد و دارايى‌هاى خانواده را صرف مواد مخدر كند، يا اساساً توانايى اداره خانواده را نداشته باشد، تكليف چيست؟ آيا مى‌توان نظام مالى خانواده را به او سپرد؟ يا اگر در دست زن باشد، چنانچه زنى هوسران باشد و آنها را صرف امور آرايشى خود كند چه بايد كرد؟ اساساً نظام مالى خانواده در اختيار كيست؟ به نظر من اين آيه در صدد بيان اين نكته است كه نظام مالى خانواده خود را به دست سفيهان نسپاريد. سفيه را مى‌توان به سه نوع تقسيم كرد: سفيه عرفى، سفيه عقلى و سفيه شرعى. مقصود از سفيه عرفى كسانى هستند كه توانايى اداره خود را ندارند؛ سفيه عقلى به كسانى گفته مى‌شود كه توانايى محاسبه دقيق و محاسبه خير و شر خود را ندارند؛ سفيه شرعى به افراد گناهكارى اطلاق مى‌شود كه اموال خود را در راه گناه مصرف مى‌كنند. در حديثى حضرت امام صادق (ع) فرد شرابخوارى را سفيه دانسته‌اند. در اين روايت آمده است كه اسماعيل فرزند امام صادق (ع) مى‌خواست با فردى معامله‌اى اقتصادى كند و حضرت به او فرمود كه پولش را به او ندهد. اسماعيل با اين كه فرزند خوب و صالحى بود اما عليرغم توصيه امام (ع) پولش را به او سپرد و او هم پول اسماعيل را بالا كشيد، بعداً اسماعيل در سفرى كه به همراه امام صادق (ع) به مكه رفته بود، در حين طواف فردى را كه پول او را بالا كشيده بود نفرين كرد. امام (ع) به او فرمود: خداوند دعاى تو را مستجاب نخواهد كرد، چرا پول خود را به او دادى؟ اسماعيل گفت: او شرابخوار بود. [نه سفيه‌]