در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٤٣ - بعد هدايتى آيه؛ اصلاح خانواده

حالا در آيات مورد بحث، بايد ديد كه جهت هدايت آن چيست. اين كه ما بدانيم حوّا از آدم خلق شده است چه تأثيرى در تربيت و هدايت ما دارد؟ اساساً اين كه در آيات و روايات اين همه بر روى اين مسأله كه ما بدانيم از كجا ريشه گرفتهايم و از چه كسى آفريده شدهايم، تأكيد شده است به خاطر چه چيزى بوده و چه اهميتى داشته است؟ قرآن در سوره حجرات آيه ١٣ مى‌فرمايد: يا أَيهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاكُم مِّن ذَكَرٍ وَأُنثَى وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ‌. در روايت نيز آمده است كه: (ان اباكم واحد، كلّكم لآدم و آدم من تراب).[١] جنبه هدايتى اين تأكيدات در كجا نهفته است؟

با كمى دقت روشن خواهد شد كه اكثر اختلافات، عداوت‌ها و خشونت‌هاى بشر- در سطح بين‌المللى، منطقه‌اى و يا قبيله‌اى- از برترى‌جويى نژادى يا قبيله‌اى نشأت مى‌گيرد. در يك زمان نژاد ارباب‌ها را برتر از نژاد برده‌ها مى‌دانستند و اصلًا برده را آدم محسوب نمى‌كردند، در زمانى ديگر زن را انسان به شمار نمى‌آوردند و مقدمه وجود انسان مى‌دانستند، زمانى ديگر برترى نژادى و تبعيض نژادى مطرح بوده است و .... اين فكر از نظر اسلام مردود است و به شدت با آن مقابله مى‌كند.

قرآن كريم نه تنها بر اين نكته تأكيد مى‌ورزد كه حوّا همچون آدم انسان است، بلكه سرنوشت او را هم مانند آدم مى‌داند و مى‌فرمايد:

[١]. مجلسى، بحار الانوار، ج ٧٦، ص ٣٥٠ و ج ٧٧، ص ٥٤.