پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١٠ - ٥- برهان رحمت

٥- برهان رحمت‌

اشاره:

يكى از صفات مشهور و معروف خداوند «رحمت» است، مسلّماً رحمت به معناى اعطاء فيض و نعمت به موجودى است كه قابليت و استعداد آن را داشته باشد.

و از آنجا كه انسان با آن ساختمان مخصوص، و روحى كه از بركت نفخه الهى در او دميده شده، استعداد حيات جاويدان و رسيدن به كمالات فراوان دارد، خداوند رحمان رحيم چنين فيض و سعادتى را از او قطع نمى‌كند، و فيض و رحمت او با مرگ قطع نخواهد شد.

اين همان چيزى است كه از آن به عنوان «برهان رحمت» ياد مى‌كنيم، اكنون به قرآن باز مى‌گرديم و به آيه زير گوش جان مى‌سپاريم:

قُلْ لِمَنْ ما فى السَّمواتِ وَ الْارْضِ قُلْ للَّهِ كَتَبَ عَلَى‌ نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ لَيَجْمَعَنَّكُمْ الى‌ يَوْمِ الْقِيامَةِ لا رَيْبَ فيهِ.

(انعام- ١٢)

ترجمه:

بگو: آنچه در آسمان‌ها و زمين است، از آن كيست؟ بگو، براى خداست. رحمت را بر خود فرض كرده، و همه شما را در روز قيامت، كه شكّى در آن نيست، جمع خواهد كرد.

تفسير و جمع‌بندى‌

اين آيه در حقيقت داراى چهار بخش است: در قسمت اوّل كه با استفهام شروع مى‌شود پيامبر