پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٥ - گروه پنجم

موضع‌گيرى سختى داشتند، و ادعاى زنده شدن بعد از مرگ را (نعوذ باللَّه) ادعايى جنون‌آميز و عجيب و غريب مى‌شمردند.

مسلماً اگر پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم دعوت به سوى معاد روحانى مى‌كرد، مطلب عجيبى نبود چرا كه اقوام جاهلى نيز خود عقيده به بقاى روح داشتند، و اصولًا بقاى روح چيز عجيبى نبود.

به علاوه، خود اين آيات نشان مى‌دهد كه تعجّب آنها از گرد آمدن اجزاء پراكنده انسان در درون خاك‌ها بود، به اين آيات گوش كنيد:

١- وَ قالَ الَّذينَ كَفَرُوا هَلْ نَدُلُّكُمْ عَلَى رَجُلٍ يُنَبِّئُكُمْ اذا مُزِّقْتُمْ كُلِّ مُمَزَّقٍ انَّكُمْ لَفى خَلْقٍ جَديدٍ- افْتَرَى‌ عَلَى اللَّه كَذِباً امْ بِهِ جِنَّةٌ.

(سباء- ٧ و ٨)

٢- انْ هُوَ الّا رَجُلٌ افْتَرى‌ عَلَى اللَّهِ كَذِباً وَ ما نحْنُ لَهُ بِمُؤْمِنينَ.

مؤمنون- ٣٨)

ترجمه:

١- كافران گفتند: آيا مردى را به شما نشان دهيم كه خبر مى‌دهد هنگامى كه (مرديد و خاك شديد و) سخت از هم متلاشى شديد (بار ديگر) آفرينش تازه‌اى خواهيد يافت!- آيا او بر خدا دروغ بسته؟ يا به نوعى جنون گرفتار است؟!

٢- او فقط مرد دروغگويى است كه بر خدا افترا بسته و ما هرگز به او ايمان نخواهيم آورد.

تفسير و جمع‌بندى‌

٥- آيا ممكن است بار ديگر از خاك برخيزيم؟

اين آيات نيز سابقاً تفسير شده است، ولى در اينجا نگاه تازه‌اى به آنها از زاويه ديگرى مى‌كنيم، و آن اينكه مطابق آيه اوّل، مشركان معاصر پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم كه به مخالفت با او برخاسته بودند از روى تعجّب‌