پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨٣ - دلائل وقوع معاد

١- برهان فطرت‌

منظور از «برهان فطرت» در اينجا (مانند ساير مواردى كه به آن استدلال مى‌كنيم) اين است كه انسان در اعماق جان خود اعتقاد و ايمان به حقيقتى را مى‌يابد، و در بحث ما ايمان به وجود جهان ديگر و رستاخيز عظيم انسان‌ها و دادگاه عدل الهى را احساس مى‌كند.

البته اين معنا از طرق مختلف قابل توضيح و تبيين است كه بعد از شرح آيات قرآن مجيد در اين زمينه، در بخش توضيحات به سراغ آن مى‌رويم، اكنون به آيات زير گوش جان مى‌سپاريم:

١- وَ اقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّيْنِ حَنِيْفاً فِطْرَةَ اللَّهِ الَّتى‌ فَطَرَ النّاسَ عَلَيْها لا تَبْديلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذلِكَ الَّدِيْنَ الْقَيِّمُ. (روم- ٣٠)

٢- لا اقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيامَةِ- وَ لا اقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوّامَةِ- ايَحْسَبُ الْانْسانُ انْ لَنْ نَجْمَعَ عِظامَهُ.

(قيامت- ١ تا ٣)

ترجمه:

١- روى خود را متوجه آيين خالص پروردگار كن اين فطرتى است كه خداوند انسان‌ها را بر آن آفريده دگرگونى در آفرينش خدا نيست اين است دين و آيين محكم و استوار.

٢- سوگند به روز قيامت- و سوگند به نفس لوامة، وجدان بيدار و ملامت‌گر، (كه رستاخيز حق است)- آيا انسان مى‌پندارد كه استخوان‌هاى او را جمع نخواهيم كرد؟