پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩١ - ٢- برهان حكمت

٢- برهان حكمت‌

اشاره:

يك مطالعه اجمالى در وضع جهان هستى نشان مى‌دهد كه همه چيز بر اساس هدف و حكمت و نظم و برنامه‌اى آفريده شده است.

حال اگر نظرى به زندگى انسان بيفكنيم و چنين فرض كنيم كه «مرگ» براى او پايان همه چيز است، چند روز در اين دنيا با هزاران زحمت و مشكل زندگى كردن، و مقاديرى غذا و آب خوردن و نوشيدن، و بعد براى هميشه از هستى چشم پوشيدن، مسلّماً چنين چيزى نمى‌تواند هدف آفرينش انسان بوده باشد، و به اين ترتيب خلقت او عبث و بيهوده و بى‌محتوى خواهد بود.

اين چيزى است كه با حكمت خداوند حكيم هرگز سازگار نيست.

همين معنا در آيات قرآن به شكل زنده‌اى منعكس شده است، در اين راستا به آيات زير گوش جان مى‌سپاريم.

١- افَحَسِبْتُمْ انَّما خَلَقْناكُمْ عَبَثاً وَ انَّكُمْ الَيْنا لا تُرْجَعُونَ.

(مؤمنون- ١١٥)

٢- وَ ما خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْارْضِ وَ ما بَيْنَهُما الا بِالْحَقِّ وَ انَّ السّاعَةَ لَاتِيَةٌ. (حجر- ٨٥)

٣- ايَحْسَبُ الْانْسانُ انْ يُتْرَكَ سُدَىً ... الَيْسَ ذلِكَ بِقادِرٍ عَلى‌ انْ يُحْيِىَ الْمَوْتى‌.

(قيامت- ٣٦- ٤٠)

ترجمه:

١- ولى آيا گمان كرده‌ايد كه ما شما را بيهوده آفريده‌ايم و به سوى ما بازگشت‌