پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٧ - ٢- اثر تربيتى معاد در روايات اسلامى

٤- در حماسه‌هاى كربلا و عاشورا نيز مى‌خوانيم كه امام حسين عليه السلام روز عاشورا ياران خود را مخاطب ساخته فرمود: صَبْراً بَنِى الْكِرامِ فَمَا الْمَوْتُ الّا قَنْطَرَةٌ تَعْبُرُ بِكُمْ عنِ الْبُؤْسِ وَ الضَّراءِ الَى الْجِنانِ الْواسِعَةِ وَ النَّعيمِ الدّائِمَةِ فَايُّكُمْ يَكْرَهُ انْ يَنْتَقِلَ مِنْ سَجْنٍ الى‌ قَصْرٍ: استقامت كنيد اى بزرگ زادگان! چرا كه مرگ (و شهادت) تنها پلى است كه شما را از ناراحتى‌ها و رنج‌ها به سوى باغ‌هاى وسيع و نعمت‌هاى جاويدان بهشت عبور مى‌دهد، كداميك از شما ناخشنوديد كه از زندانى به قصرى منتقل شويد؟

اين سخن را امام حسين عليه السلام در حالى بيان فرمود كه هر قدر دايره محاصره او و لشكريانش تنگتر مى‌شد و مشكلات ميدان جنگ شديدتر مى‌گشت چهره‌هايى برافروخته‌تر و حالتى آرامتر داشتند.

در اينجا بعضى از يارانش به بعضى ديگر اشاره كرده، مى‌گفتند: انْظُرُوا لا يُبالى بِالْمَوْتِ‌ «بنگريد او به مرگ اعتنا نمى‌كند و هراسى از آن ندارد».

امام عليه السلام اين معنا را شنيد و سخنان فوق را بيان فرمود، و سپس افزود: پدرم از رسول خدا چنين نقل كرد: انَّ الدُّنْيا سِجْنُ الْمُؤْمِنِ وَ جَنَّةُ الْكافِرِ، وَ الْمَوْتُ جِسْرُ هؤُلاءِ الى‌ جِنانِهِمْ وَ جِسْرُهؤُلاءِ الى‌ جَحيمِهِمْ ما كَذِبْتُ وَ لا كُذِّبْتُ: «دنيا زندان مؤمنان و بهشت كافران است و مرگ پلى است براى گروه اوّل به سوى بهشت، و پلى است براى گروه دوّم به سوى دوزخ (اين يك حقيقت است) نه دورغ مى‌گويم، و نه به من دروغ گفته شده است.» [١]

رَمز حماسه‌هاى عاشورا و شجاعت بى‌نظير امام حسين عليه السلام و يارانش را كه در تاريخ با خطوط زرين و درخشان ثبت شده است بايد در همين راستا، در ايمان قوى و مستحكم آنان نسبت به معاد و زندگى جاويدان آخرت جستجو كرد.

٥- تأثير ايمان به معاد در حسن اعمال به قدرى روشن و آشكار است كه اميرمؤمنان على عليه السلام تعجب مى‌كند از كسى كه ايمان به آخرت دارد و در حسن اعمال خويش نمى‌كوشد مى‌فرمايد: عَجِبْتُ لِمَنْ يَعْلَمُ انَّ لِلاعمالِ جَزاءاً كَيْفَ لا يُحْسِنُ عَمَلَهُ. [٢]

٦- اين سخن را با حديث پرمعنايى از بنيانگذار اسلام پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم پايان مى‌دهيم: آنجا كه در

[١]. «بحارالانوار»، جلد ٤٤، صفحه ٢٩٧ (باب فضل الشهداء معه و علّة عدم مبالاتهم بالقتل). مرحوم صدوق در كتاب «معانى الاخبار» اين حديث را از امام على بن الحسين در باب «معنى الموت» نقل مى‌كند صفحه ٢٨٨.

[٢]. غررالحكم، جلد ٢، صفحه ٤٩٥.