پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٩ - ١٩- يَوْمُ الْوَعِيْدِ (روز وعدههاى وحشتناك)

است. آن روز حتى براى مؤمنان روز آسانى نيست، و دادن حساب تمام اعمال حتى به اندازه سنگينى يك ذره و گذشتن از آن گردنه‌هاى سخت، كار بسيار دشوارى است.

١٨- يَوْمٌ اليمٌ (روز دردناك)

اين نام نيز دوبار در آيات قرآن مجيد آمده (هرچند واژه «اليم» ده‌ها بار به عنوان توصيفى براى عذاب قيامت در سوره‌هاى مختلف قرآن بچشم مى‌خورد».

يكبار در سوره هود آيه ٢٦ از زبان نوح پيغمبر نقل شده كه خطاب به قوم بت‌پرستش مى‌گويد: انِّى اخافُ عَلَيْكُمْ عَذابَ يَوْمٍ اليمٍ: «من بر شما از عذاب روز دردناكى بيمناكم».

و يكبار هم در سوره زخرف آيه ٦٥ از لسان وحى الهى: فَوَيْلٌ لِلَّذينَ ظَلَمُوا مِنْ عَذابِ يَوْمٍ اليمٍ: «واى بر آنها كه ستم كرده‌اند از عذاب روزى دردناك».

توصيف آن روز به دردناك بودن تنها به خاطر اين نيست كه عذابش اليم و دردناك است، بلكه علاوه بر اين، آن روز از جهات زيادى مايه درد و رنج است؛ از جهت رسوايى‌ها، ندامت‌ها و پشيمانى‌هاى كشنده، و انواع رنج‌هاى روحى ديگر، مثلًا انسان مى‌بيند ديگران به وسيله او اهل بهشت شدند و او خودش دوزخى شد، دردناك به خاطر اينكه راه بازگشتى وجود ندارد، و به خاطر اينكه عذاب و رنجهايش جاودانى است.

جالب اينكه در يكى از دو آيه فوق سخن از مشركان به ميان آمده، و در ديگرى از ظالمان، و مى‌دانيم شرك نوعى از ظلم، و ظلم و ستم نيز از انگيزه‌هاى شرك جلّى و خفى است.

١٩- يَوْمُ الْوَعِيْدِ (روز وعده‌هاى وحشتناك)

اين نام نيز يك بار در سراسر قرآن مجيد، در سوره ق آيه ٢٠ آمده است: وَ نُفِخَ فى الصُّورِ ذلِكَ يَوْمُ الْوَعِيدِ: «و در صور دميده مى‌شود آن روز، روز تحقق و عده‌هاى وحشتناك است».

البته واژه «وعيد» به طور مكرر در قرآن آمده، ولى تعبير به‌ يَوْمُ الْوَعِيدِ تنها در يك مورد است.

واژه‌ «وعيد» از مادّه «وعد» گرفته شده و به گفته راغب در مفردات، «وعد» در مورد خير و شر هر دو به‌