از اين گذشته، انسان هنگامى كه مى‌خواهد به طور جدّى كارى را انجام دهد بپا مى‌خيزد و آماده اجرا مى‌شود، به همين جهت مسأله «قيام» دليل بر تصميم و اراده محكم و آمادگى و احترام نسبت به انجام كارى است، و شايد به همين دليل واژه‌ «قيامت» در قرآن مجيد، اين همه تكرار و تأكيد شده است.

اضافه بر اينها، قيام مردگان از قبرها، خود نيز يكى از دلايل اين نامگذارى است.

در حديثى از امام على بن الحسين عليه السلام مى‌خوانيم: اشَدُّ ساعاتِ ابْنِ آدَمَ ثَلاثُ ساعاتٍ: السّاعَةُ الَّتى يُعايِنُ فِيْها مَلَكَ الْمَوْتِ، وَ السّاعَةُ الَّتى يَقُوْمُ فيها مِنْ قَبْرِهِ، وَ السّاعَةُ الَّتى يَقِفُ فيها بَيْنَ يَدَىِ اللَّه تَبارَكَ وَ تَعالى‌: «شديدترين ساعات انسان‌ها، سه ساعت است، ساعتى كه فرشته مرگ را در برابر خود مى‌بيند، و ساعتى كه از قبر برمى‌خيزد و ساعتى كه در برابر خداوند متعال مى‌ايستد». [١]

٢- الْيَوْمُ الْاخِرُ

نام ديگرى كه بسيار مشهور و معروف است، و در قرآن مجيد به طور گسترده آمده است: «الدّارُ الْاخِرَةُ» (سراى ديگر) و «الْيَوْمُ الآخِرُ» (روز ديگر) يا به طور خلاصه‌ «الْاخِرَةُ» است كه يكصد و چهل بار در قرآن مجيد در سوره‌هاى مختلف، روى آن تكيه شده است.

در آيه ١٧٧ سوره بقره در توضيح معناى نيكوكارى مى‌فرمايد: وَلكِنَّ البِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْاخِرِ وَ المَلائِكَةِ وَ الْكِتابِ وَ النَّبِيِّيْنَ ... «نيكى (نيكوكاران) كسانى هستند كه به خدا و روز ديگر و فرشتگان و كتاب آسمانى و پيامبران ايمان آورده‌اند ....»

و در تعبير ديگرى در آيه ٨٣ قصص مى‌فرمايد: تِلْكَ الدّارُ الْاخِرَةُ نَجْعَلُها لِلَّذينَ لا يُريدُونَ عُلُوّاً فى الأَرْضِ وَ لا فَساداً: «آن سراى آخرت را (تنها) براى كسانى قرار مى‌دهيم كه اراده برترى‌جويى در زمين و فساد را ندارند».

و باز در تعبير ديگر در آيه ٤ بقره مى‌فرمايد: وَ بِالآخِرَةِ هُمْ يُؤْقِنُونَ: «مؤمنان حقيقى كسانى هستند كه نسبت به آخرت يقين دارند».

[١]. بحار، جلد ٧، صفحه ١٠٥، حديث ١٩.