پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٠ - اگر در قيامت شك داريد جنين را ببينيد!
ولى بعضى آن را به معناى مقدار كمى از آب، يا باقيمانده آب در ظرف، تفسير كردهاند. [١]
بعضى نيز تصريح كردهاند كه نطفه به معناى آب صاف است، كم باشد يا زياد. [٢]
بعضى نيز همه اينها را جزء معانى نطفه مىدانند منتها نُطْفَه به معناى آب صاف يا اب كم است و «نُطَفَه» به معناى مرواريد.
قابل توجه اينكه طبق تحقيقاتى كه اخيراً بعضى از دانشمندان كردهاند، اين آب كم كه نامش «نطفه» است از آبهاى متعددى كه غدد مختلف بدن ترشح مىكنند، تركيب شده است، قسمتى از آن را بيضهها تشرح مىكند كه حاوى «اسپرماتوزوئيد» است، قسمت ديگرى از كيسههاى تخمى كه نزديك غده «پروستات» قرار گرفته، قسمت سوّم را خود «پروستات» ترشح مىكند كه وضع ظاهرى منى و بوى مخصوصش از آن است، قسمت چهارمى از غدد «كوپر» و غدد «ليتره» كه در كنار مجارى ادرار قرار دارند مترشح مىشود.
اين آبهاى پنجگانه با نسبت دقيق و حساب شدهاى به هم مىآميزند و آن ماده حيات آفرين را تشكيل مىدهند، گوينده اين سخن كه يك دانشمند فرانسوى است كه اخيراً گرايش زيادى به قرآن و اسلام پيدا كرده و در اين زمينه كتاب نوشته است، او معتقد است تعبير به «امْشاج» (مختلط) كه در قرآن مجيد وارد شده، اشاره به اين معناى دقيق است كه قطعاً هنگام نزول قرآن از چشم مردم جهان و دانشمندان آن قرون، پوشيده و پنهان بود (اقتباس از كتاب مقايسهاى ميان تورات، انجيل و قرآن و علم نوشته دكتر بوكاى ترجمه مهندس ذبيح اللَّه دبير، صحفه ٢٧١).
به هر حال اطلاق اين واژه بر آبى كه از مرد هنگام آميزش جنسى خارج مىشود به خاطر تناسب روشنى است كه با معناى اصلى دارد.
«مَنِىّ» از ماده «مَنْى» (بر وزن منع) به معناى اندازهگيرى يا تعيين سرنوشت و تقدير است، و لذا به مرگ «منيّه» و به آرزوها «امْنيّه» گفته مىشود، و اطلاق اين واژه بر آبى كه از مرد خارج مىشود به خاطر آن است كه مقدّر شده انسان از آن به وجود مىآيد. [٣]
بنابراين مفهوم جمله «الَمْ يَكُ نُطْفَةً مِنْ منىٍّ يُمْنى» اين است كه آيا او در آغاز آب ناچيزى كه مقدّر شده
[١]. لسان العرب.
[٢]. قاموس اللّغة و مجمع البحرين و لسان العرب.
[٣]. تاجالعروس فى شرح القاموس.