پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٧ - تجديد حيات انرژىهاى در پيش چشم ما!

ترجمه:

١- بگو: همان كسى آن را زنده مى‌كند كه نخستين بار آن را آفريد، و او به هر مخلوقى آگاه است!، همان كسى كه براى شما از درخت سبز آتش آفريده و شما به وسيله آن آتش مى‌افزويد.

آيا درباره آتشى كه مى‌افروزيد فكر كرده‌ايد؟! آيا شما درخت آن را آفريده‌ايد؟ يا ما آفريده‌ايم؟ ما آن را وسيله يادآورى (براى همگان) و وسيله زندگى براى مسافران قرار داده‌ايم.

تفسير و جمع‌بندى‌

تجديد حيات انرژى‌هاى در پيش چشم ما!

در اواخر سوره «يس» بحث‌هاى جامع و متنوع و عميقى درباره معاد ديده مى‌شود كه يكى از آنها همين بحث رستاخيز انرژى‌هاست.

در پاسخ كسانى كه تعجب مى‌كردند چگونه استخوان پوسيده بار ديگر زنده شود چندين جواب مى‌دهد، از جمله اين كه مى‌فرمايد: «بگو كسى آن را در آغاز آفريد و از هر مخلوقى آگاه است او را زنده مى‌كند» (قُلْ يُحْيِيهَا الَّذى انْشَأَها اوَّلَ مَرَّةٍ وَ هُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَلِيْمٌ).

اين قسمت مربوط به مقايسه معاد با آفرينش نخستين است كه بحث آن گذشت.

سپس مى‌افزايد: «همان كسى كه براى شما از درخت سبز آتش آفريد و شما به وسيله آن آتش مى‌افروزيد» (الَّذى جَعَلَ لَكُمْ مِنَ الشَّجَرِ الْأَخْضَرِ ناراً فَاذا انْتُمْ مِنْهُ تُوقِدُونَ).

مسلّماً اين توصيف اشاره‌اى به مسأله معاد است و پاسخ ديگرى است در برابر منكران:

امّا چگونه و با چه بيان؟

مفسّران در اين‌جا تفسيرهاى گوناگونى دارند:

١- بسيارى از آنها آيه را اشاره به دو درخت مخصوصى دانسته كه در ميان عرب به نام‌ «مَرْخ» و «عفار» شناخته مى‌شد، و براى آتش افروزى به جاى كبريت از آنها استفاده مى‌كردند، يكى را محكم بر ديگرى‌