پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٥ - نتيجه بحث

بعضى از مورّخان ضمن برشمردن پاره‌اى از عقائد يهود چنين آورده‌اند: آنها معتقد بودند كه سرانجام در يوم اللَّه (روز خدا) مردگان برمى‌خيزند، (و زندگى را از سر مى‌گيرند) ... به زودى نجات دهنده‌اى مى‌آيد، و با پيروزى از همه درستكاران «حتى» از گوربپا مى‌خيزند و به سوى بهشتى كه جايگاه ابدى او است مى‌روند». [١]

اين نويسنده در جايى ديگر با اشاره به عقيده زردشتيان چنين نقل مى‌كند: «مردگان برانگيخته مى‌شوند، و جان به تن‌هاى مرده مى‌آيد، و نفس به سينه‌ها باز مى‌گردد، سراسر عالم مادى از پيرى و مرگ و تباهى و انقراض رهايى مى‌يابد، و براى هميشه چنين مى‌ماند».

٤- رستاخيز در اناجيل‌

همان‌گونه كه قبلًا اشاره شد مسأله زندگى پس از مرگ در اناجيل مسيحيان با صراحت بيشترى آمده است از جمله:

در انجيل «مَتّى‌» كه نخستين اناجيل است مى‌خوانيم: «زان رو كه فرزند انسان در جلال پدر خود با ملائكه خويش خواهد آمد و آنگاه هركس را بر وفق عمل او جزاء خواهند داد». [٢]

و در انجيل‌ «يُوحَنّا» چنين آمده است:

«... آن ساعت مى‌آيد كه همه آنها كه در قبرها هستند آوازش را بشنوند، و بيرون خواهند آمد، آنانى كه نيكوئى كرده باشند از براى قيامت حيات، و آن كسانى كه بد كرده باشند براى قيامت جزا» (منظور از قيامت حيات، ظاهراً همان حيات ابدى در نعمت خداست كه پاداش و صالحان است و منظور از قيامت جزا كيفر بدكاران مطابق داورى عادلانه خداوند است). [٣]

نتيجه بحث‌

از مجموع آنچه در بحث‌هاى فوق آمد به خوبى مى‌توان نتيجه گرفت كه از نظر مورخان مذهبى و

[١]. تاريخ تمدن ويل دورانت، جلد ٣، صفحه ٦٣٧ (با تلخيص).

[٢]. انجيل متى باب ١٦، جمله ٢٧.

[٣]. انجيل يوحنّا باب ٥، جمله ٢٨ و ٢٩ (طبق ترجمه «ويليام گلن» از انتشارات مجمع بريتانيائى ترجمه خارجى كتاب‌هاى مقدس سال ١٨٧٨).