پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٠ - اين اختلافات كى پايان مىگيرد؟

گرفت اختلافات به كلى برطرف شد، و همه فهميدند توصيف‌هاى آنها محدود بوده است!

و همان‌گونه كه قبلًا اشاره شد انسان اين آمادگى را دارد كه از امواج اختلاف درآيد و در عالم يقين و وحدت گام بگذارد، و خداوندى كه او را براى تكامل آفريده است مسلماً از اين فيض محروم نخواهد كرد.

اختلاف يكى از موانع راه تكامل است، اختلاف مزاحم آرامش است، و اختلاف گاه سبب سرايت شك به ريشه اعتقادات انسان است، بنابراين بايد در انتظار روزى بود كه اين موجودات مزاحم برچيده شوند.

البته انبياء و اوصياء به كمك كتب آسمانى حقايق را تا آنجا كه طبيعت زندگى دنيا اجازه مى‌داد روشن ساختند، ولى آنها همچون چراغ‌هايى بودند فرا راه انسان در شب ظلمانى دنيا، لذا چيزى نمى‌گذشت كه باز اختلاف جاى وحدت را مى‌گرفت، چنان‌كه قرآن مى‌گويد: وَ ما انْزَلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ الا لِتُبَيِّنَ لَهُمُ الَّذى اخْتَلَفُوا فيهِ: «ما قرآن را نازل نكرديم مگر براى اينكه تبيين كنى براى آنها آنچه را آنها در آن اختلاف داشتند» (نحل- ٦٤).

و در جاى ديگر مى‌گويد: فَمَا اختَلَفُوا الّا مِنْ بَعْدِ ماجائَهُمُ الْعِلْمُ: آنها اختلاف نكردند مگر بعد از آن كه علم و آگاهى به سراغشان آمد (جاثيه- ١٧).

اين نشان مى‌دهد كه با تمام تلاش و كوشش انبياء و برطرف شدن نسبى اختلافات بازهم اختلاف به طور كامل برطرف نشد.

اصولًا هوا و هوس‌ها، حب و بغض‌ها كه در اين دنيا بر بسيارى از مردم حاكم است خود بزرگترين حجاب است، و تا آنها كنار نروند گامى به سوى وحدت برداشته نخواهد شد.

اما در قيامت همه اين حجاب‌ها مى‌سوزد و نابود مى‌شود، لذا حقايق بدون حجاب آشكار مى‌گردد.