پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٤ - گروه اوّل

معاد جسمانى‌

اشاره:

آيا حيات بعد از مرگ، تنها جنبه «روحانى» دارد؟ يعنى انسان بعد از مردن براى هميشه از اين بدن جدا مى‌گردد، بدن مى‌پوسد و متلاشى مى‌شود، و زندگى جاويدان سراى ديگر تنها مربوط به روح است؟

يا اينكه زندگى بعد از مرگ در هر دو جنبه صورت مى‌گيرد، هم اين جسم مادى باز مى‌گردد و هم روح و بار ديگر با يكديگر متّحد مى‌شوند؟ يا اينكه فقط جنبه جسمانى دارد يعنى تنها جسم باز مى‌گردد و روح چيزى جز آثار و خواص اين جسم نيست؟

يا اينكه: معاد جنبه «روحانى» و «نيمه جسمانى» دارد، يعنى روح و جسم هر دو باز مى‌گردند و با هم متحد مى‌شوند، اما نه اين جسم مادى عنصرى، بلكه جسم لطيفى كه برتر از اين جسم و عصاره آن است؟

هريك از چهار نظريه فوق، طرفدارانى دارد اما آنچه به وضوح از قرآن مجيد استفاده مى‌شود و صداها آيه دلالت بر آن دارد، معاد روحانى و جسمانى است (با همين جسم مادّى) و از آنجا كه بازگشت روح در ميان دانشمندان و فلاسفه، مسلّم است، تعبير به «معاد جسمانى» مى‌شود در حالى كه منظور «معاد روحانى و جسمانى» است.

با اين اشاره به قرآن مجيد باز مى‌گرديم، و به آياتى كه با صراحت از معاد جسمانى سخن مى‌گويد، گوش جان مى‌سپاريم:

از آنجا كه اين آيات، بسيار فراوان است آنها را در «نه گروه» دسته‌بندى كرده و از هر گروه نمونه‌هايى در اينجا مى‌آوريم:

گروه اوّل:

آياتى كه به منكران معاد كه پيوسته از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم سؤال مى‌كردند چگونه وقتى ما خاك‌