پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٤ - معاد در فرهنگ اقوام پيشين

معاد در فرهنگ اقوام پيشين‌

اشاره:

مسأله معاد بازتاب بسيار گسترده‌اى در ميان اقوام پيشين داشته است. از دورترين زمان‌ها يعنى قرون‌ قبل از تاريخ، آثار اعتقاد به حيات بعد از مرگ در ميان اقوام مختلف به خوبى ديده مى‌شود، به گونه‌اى كه شك و ترديدى در اين امر باقى نمى‌ماند كه آنها اعتقاد راسخى به جهان ديگر داشته‌اند.

در مرحله تاريخ كه وارد مى‌شويم نيز مى‌بينيم تقريباً همه اقوام و ملل با تمام اختلافاتى كه در فرهنگ خود داشته‌اند به مسأله معاد مؤمن بوده‌اند.

ولى پيش از آنكه شرح اين ماجرا را با اسناد و مدارك از زبان مورخان بشنويم به قرآن باز مى‌گرديم تا ببينيم قرآن در اين زمينه چه مى‌گويد:

قرآن مجيد نيز اين حقيقت را با صراحت بيان كرده كه از زمان آفرينش آدم مسأله معاد و حيات بعد از مرگ مطرح بوده، وحتى ابليس نيز به اين امر اعتراف داشته و بعد از آدم نيز پيامبران الهى كه مأمور هدايت اقوام مختلف بودند آنها را به مسأله «حيات بعد از مرگ و زندگى آخرت» توجه مى‌دادند، به گونه‌اى كه اين زندگى براى همه اقوامى كه انبياء به سوى آنها مبعوث شدند مطلبى آشنا محسوب مى‌شده است.

البته نمى‌توان انكار كرد كه اين مسأله در لسان پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله و سلم و معارفى كه از طريق وحى بر او نازل شده بسيار گسترده‌تر است، به گونه‌اى كه قسمت مهمى از آيات قرآن مجيد با شرح مسأله معاد در شاخ و برگ‌هاى آن تشكيل مى‌دهد. با اين اشاره به سوى قرآن باز مى‌گرديم و به نمونه‌هايى از آيات گوش جان مى‌سپاريم:

١- قالَ انْظِرْنى الى‌ يَوْمِ يُبْعَثُونَ. (اعراف- ١٤)

٢- قالَ فيها تَحْيَوْنَ وَ فيها تَمُوتُونَ وَ مِنْها تُخْرَجُونَ.