پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠ - ٨- رجوع الى اللَّه

جالب اين‌كه در حديث مشروحى مى‌خوانيم مردى خدمت امام امير مؤمنان على عليه السلام آمد و عرض كرد من درباره قرآن مجيد به شك افتاده‌ام!

امام فرمود: چرا؟!

عرض كرد: در آيات بسيارى مى‌بينم كه قرآن سخن از ملاقات پروردگار در قيامت مى‌گويد: و از سوى ديگر مى‌فرمايد: لا تُدْرِكُهُ الْابْصارُ وَ هُوَ يُدْرِكُ اْلَابْصارَ: «چشم‌ها او را درك نمى‌كند، و او چشم‌ها را درك مى‌كند) اين آيات چگونه باهم سازگار است؟

امام عليه السلام فرمود: الِّلْقاءُ هُنا لَيْسَ بِالرُّؤْيَةِ، وَ الِّلقاءُ هذوَ الْبَعْثُ فَافْهَمْ جَميعَ ما فى كِتابِ اللَّه مِنْ لِقائِهِ فَانَّهُ يَعْنى‌ بِذلِكَ الْبَعْثَ:

«لقاء به معناى مشاهده با چشم نيست، بلكه لقاء همان رستاخيز و برانگيخته شدن مردگان است، پس معناى تمام آنچه در قرآن تعبير به لقاء اللَّه شده است درك كن كه همه به معناى بعث است». [١]

در حقيقت اميرمؤمنان على عليه السلام مسأله لقاء اللَّه را به چيزى تفسير مى‌كند كه شهود پروردگار از لوازم آن است، آرى روز رستاخيز روز برطرف شدن حجاب‌ها و كنار رفتن پرده‌ها، و ظهور آيات حق، و تجلى خداوند بر قلوب است، و از اين تعبير امام عليه السلام هركس به فراخور حال خود مطلب را در سطوح مختلف درك مى‌كند، و همان گونه كه گفتيم شهود باطنى اولياء اللَّه در قيامت با افراد عادى بسيار متفاوت و مختلف است.

٨- رجوع الى اللَّه‌

سرانجام تعبير ديگرى كه به صورت بسيار گسترده (ده‌ها بار) از قيامت در آيات قرآن مجيد به كار رفته، تعبير به «رجوع و بازگشت به سوى پروردگار» يا تعبير به‌ «رَدّ الَى اللَّه» و مشتقات آنهاست، از جمله در آخرين آيه مورد بحث مى‌گويد: «هر انسانى مرگ را مى‌چشد سپس به سوى ما باز مى‌آييد» (كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ ثُمَّ الَيْنا تُرْجَعُونَ)

تعبير به رجوع و بازگشت همان‌گونه كه گفتيم در آيات مكررى ديده مى‌شود. گاه مى‌گويند: الَى اللَّه‌

[١]. توحيد صدوق، صفحه ٢٦٧ (با تلخيص).