درحالى كه دردست او زنگى بود... حضرت يحيى از او پرسيد: « اين زنگ چيست؟» پاسخ داد: «اين زنگ، گرد آورنده هر لذت و خوشى است از قبيل تار، بربط، طبل، نى و سرنا. مردم وقتى بر سر سفره شراب مى‌نشينند، احساس شادمانى و لذت نمى‌كنند تا اين كه اين زنگ را ميان آنها به حركت در مى‌آوردم كه در اثر آن به طرب مى‌آيند و اين احساس طرب آنها را به سبكى انداخته، برخى به رقص مى‌آيند و برخى ديگر بشكن مى‌زنند و ....

١٢. در تحف العقول حديثى از امام صادق(ع) نقل شده است كه امام(ع) فرمود:

...إنَّما حرّم اللّه‌ الصناعة التي هى حرام كلها التى يجى‌ء منها الفساد محضاً نظير البرابط والمزامير والشطرنج وكل ملهو به والصلبان والاصنام وما اشبه ذلك من صناعات الاشربة الحرام وما يكون منه وفيه الفساد محضاً ولا يكون منه و لافيه شى‌ء من وجوه الصلاح فحرام تعليمه وتعلمه والعمل به وأخذ الاجرة عليه وجميع التقلب فيه من جميع وجوه الحركات. (٢٠)

همانا خداوند پيشه و صناعتى را حرام كرده است كه هيچ كاربرد و منفعت حلالى از آنها قصد نمى‌شود و داراى فساد محض هستند. مانند پيشه ساختن اشيايى مانند تار، نى، شطرنج و هرگونه آلت لهو و لعب و همچنين صليب، بت و نظاير آنها از قبيل درست كردن نوشيدنى هاى حرام و هر چه از آن و در آن فساد محض است و هيچ گونه خير و صلاحى در آنها وجود ندارد. تعليم و تعلم اين قبيل اشيا و ساختن آنها و اخذ اجرت به خاطر آنها و همچنين هرگونه تصرف در آنها حرام است.

(٢٠) خبر ١ از باب دوم از ابواب «مايكتسب به» از وسائل الشيعه.