فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٧٧ - گفتگو (ابعاد فقهى امام خمينى(ره))
درباره آن را اجازه نمىدهد و قدر متيقن، وظيفه فقهاى شايسته است كه آن را عهده دار مىشوند، ولى طبق برداشت امام خمينى وصاحب جواهر و ديگر فقيهان، اين يك منصب است كه ازجانب شرع به آنان واگذار شده است؛ بنابراين عملا هردو ديدگاه، فقها را عهده دار اداره امور مملكتى مىدانند و تنها تفاوت درمبناست كه گروه اول آن را يك وظيفه تكليفى صرف مىدانند، مثل شيخ انصارى و محقق خويى، و گروه دوم كه اكثريت فقهاى اماميه هستند ـ مانند امام(ره) ـ آن را منصبى واگذار شده از جانب امامان معصوم(ع) مىدانند. البته دربرخى از فروعات ولايت فقيه، اين دو ديدگاه، تفاوت دارند كه دركتاب ولايت فقيه به تفصيل توضيح دادهايم. (٩٠)
فقه اهل بيت : مستحضريد برخى از معاصران، ولايت به معناى «حكومت» را دربستر تاريخ فقه اسلامى انكار كرده اند و دراين زمينه نوشتهاند:
«متأسفانه هيچ يك از انديشمندان كه متصدى طرح مسأله ولايت فقيه شده اند، تاكنون به تحليل و بازجويى وشرح معانى حكومت وولايت، و مقايسه آنها با يكديگر نپرداخته اند... ازنقطه نظر تاريخى نيز ولايت به مفهوم كشور دارى، به هيچ وجه درتاريخ فقه اسلامى مطرح نبوده است... (٩١)
آيت اللّه معرفت:اين تحليل جاى تعجب دارد. ظاهراً نويسنده محترم به منابع فقهى و كتابهاى تاريخى و متون لغوى دراين زمينه مراجعه نكرده
(٩٠) ولايت فقيه، آيت اللّه محمد هادى معرفت،ص٥١.
(٩١) حكومت و حكمت، مهدى حائرى،ص١٧٨.