ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٥٠ - شناخت ملكوت

شروع به خودسازى مى نمايد . اين است تولد اختيارى و اينست آغاز « من هستم » و از همين موقع فصل ورود به ملكوت و مشاهدهء جمال و جلال الهى شروع مى شود . از اين هنگام حقيقت عدالت چهرهء ربانى خود را به انسان نشان مى دهد و گذشت از لذايذ در راه پيش برد « حيات معقول » انسانها ، طعم واقعى خود را قابل درك مى سازد . آن نور الهى كه در مباحث پيشين مطرح كرده بوديم از اين افق سرميكشد . بلى با ورود به اين مرحله است كه آدمى شايستگى رؤيت ملكوت جهان را دارا مى شود و از ظواهر عالم خلقت به عظمتهاى عالم امر نفوذ پيدا ميكند كه يكى از نتايجش شناخت روح است كه از عالم امر است . ( آيهء شمارهء ١ ) .
نتيجهء دوم - ( در آيهء شمارهء ١ ) خداوند مى فرمايد : ما ملكوت آسمانها و زمين را به ابراهيم نشان مى دهيم .

نتيجهء دوم - ( در آيهء شمارهء ١ ) خداوند مى فرمايد : ما ملكوت آسمانها و زمين را به ابراهيم نشان مى دهيم .
از اين آيه هم روشن مى شود كه توفيق ديدار ملكوت از پيشگاه خدا به كسانى داده مى شود كه از عهدهء آزمايشهاى زندگى مانند ابراهيم برآمده باشد . نكتهء ديگر اين كه ملكوت يك امر با مشخصات خاص نيست ، زيرا عظمتهاى خداوندى كه ملكوت از پديده‌هاى آنها ميباشد ، بينهايت است . لذا مى توان گفت : انسانها با مراتب مختلفى كه در رشد و كمال بدست آورده‌اند ، در رؤيت ملكوت الهى در جهان تخلف مى باشند .
ايمان به غيب و شناخت آن
ايمان به غيب و شناخت آن موضوع ايمان به غيب در همهء اديان حقه الهى بطور جدى مطرح است .
در دين اسلام ايمان به غيب بسيار با اهميت تلقى شده است . در اين موضوع اين مسئله حتما بايد مورد توجه قرار بگيرد كه ايمان بيك چيزى بدون شناخت و معرفت در بارهء آن امكانناپذير است ، در صورتى كه آيات قرآنى در مواردى متعدد ، علم به غيب را از انسانها منتفى ساخته است . ما براى بررسى اين مسئله آياتى را كه مربوط به غيب است ، مطرح مى كنيم و سپس در بارهء نتايج