ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٨٤ - نسبيت شناختها

مقدارى از روز را توقف كرديم ، از شمارندگان بپرس ) .
١٠ - ( وَيَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يُقْسِمُ الْمُجْرِمُونَ ما لَبِثُوا غَيْرَ ساعَةٍ ) [١] ( و روزى كه قيامت برپا مى شود ، گنهكاران قسم مى خورند كه در دنيا توقف نداشتند مگر يك ساعت ) .
١١ - ( كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَها لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحاها ) [٢] ( گويى روزى كه آنان عرصات محشر را مى بينند ، در اين دنيا توقف نكردند مگر يك شامگاهى و يا روزش را ) .
١٢ - ( وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ كَأَنْ لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا ساعَةً مِنَ النَّهارِ ) [٣] ( و روزى كه آنانرا محشور مى نمائيم گوئى در دنيا توقفى نكرده‌اند مگر ساعتى از روز را ) .
مطلب چهارم - محدوديت كار حواس ، البته مقدارى از آيات مربوط به اين مطلب را در بحث گذشته ( شناخت محصولى از شيئى براى ما ) آورده‌ايم .
بعضى از آيات ديگر كه مربوط به مطلب چهارم مى باشد بقرار زير است : ١٣ - ( الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ طِباقاً ما تَرى فِي خَلْقِ الرَّحْمنِ مِنْ تَفاوُتٍ فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرى مِنْ فُطُورٍ . ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ كَرَّتَيْنِ يَنْقَلِبْ إِلَيْكَ الْبَصَرُ خاسِئاً وَهُوَ حَسِيرٌ ) [٤] ( آن خداوندى كه هفت آسمان را روى هم [ يا شبيه بهم ] آفريد . در اين خلقت خداوندى تفاوتى ( خللى در نظم ) نمى بينى ، بار ديگر ديدگانت را باين خلقت متوجه بساز ، آيا اختلال و سستى در آن مى بينى .
سپس ديدگانت را مكررا باين خلقت متوجه بساز ، ديدگانت از ناتوانى رويهم گذاشته شده و در حالى كه عاجز شده است به سوى خودت برميگردد ) .
مطلب پنجم - شناختهائى كه گسترده به آينده است . بعضى از آيات قرآنى اين نوع شناختها را گوشزد ميكند . از آن جمله :

[١] الروم آيهء ٥٥ .
[٢] النازعات آيهء ٤٦ .
[٣] يونس آيهء ٦٥ .
[٤] الملك آيهء ٤ .