ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٩٣ - گروه ششم

تمسك كردو شما آن ياران عزّت بخش نيستيد كه بتوان بشما چنگى زد . شما شعله ور كنندهء خوار و پستى براى جنگيداف باد بر شمامن از شما سختى و اذيت ديده امروزى شما را با صداى بلند مى خوانم و روزى ديگر آهسته و بطور نجوى با شما سخن مى گويمشما نه آزاد مردانى صادقيد در موقعى كه شما را ندا مى كنمو نه برادران رازدار و مورد اطمينانيد در موقع نجوى ( سخن آهسته گفتن ) .
تفسير عمومى خطبهء صد و بيست و پنجم
تفسير عمومى خطبهء صد و بيست و پنجم ٢ ، ٥ - إنّا لم نحكَّم الرّجال ، و أنّما حكَّمنا القرآن . هذا القرآن إنّما هو خطَّ مستور بين الدّفّتين لا ينطق بلسان ، و لا بدّ له من ترجمان ( ما هرگز اشخاص را ( براى قضيهء مورد نزاع ) حكم قرار نداديم ، و جز اين نيست كه ما قرآن را حكم نموديم . اين قرآن ( كه به صورت كتاب مدون در پيش روى ماست ) خطَّى است نوشته شده كه در ميان دو طرف جلد قرار گرفته است و اين خطوط نوشته شده زبانى ندارد كه سخنى بگويد ، چاره اى جز اين نيست كه بايد مفسر و ترجمانى وجود داشته باشد كه قرآن را تفسير و توضيح بدهد . ) حكم قرآن است نه اشخاص جاهل و غرض ورز
حكم قرآن است نه اشخاص جاهل و غرض ورز امير المؤمنين عليه السلام همان گونه كه بارها در سخنانش فرموده است ، بجهت اضطرار بود كه حكميت را قبول فرمود ، و همچنين بارها حيله بازيهاى معاويه و عمر و بن عاص را نه تنها در اين مورد ، بلكه بطور كلى گوشزد فرموده است . با اين حال گروهى غوطه ور در جهل و خود خواهى بنام خوارج ، در اين جريان روياروى حجّت عظماى خداوندى مقاومت نموده و با يك تعصب وقيح امير المؤمنين عليه السلام را مورد خطاب و عتاب قرار مى دادند پاسخ بسيار روشن آن حضرت به خوارج در اين خطبه آمده است . در توضيح پاسخ بطور مختصر مطالبى را در ضمن تفسير همه جملات خطبه متذكر مى شويم :