ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٥٤ - و شما در انتخاب يكى از دو يا چند راه آزاديد

خدا ، اگر شما از شمشير اين دنيا فرار كنيد ، توانائى سالم ماندن از شمشير آخرت را نداريد و شما سروران عرب و بزرگترين برجستگانيد قطعى است كه غضب خداوندى و ذلت و پستى پايدار و ننگ و عار جاودان در فرار از دشمن است .
و آن كس كه از جهاد بگريزد بر طول عمر خود نمى افزايد و ما بين او و روزى كه مرگش فرا خواهد رسيد ، ممنوعيتى ايجاد نخواهد گشت كيست آن رهسپار كوى لقاء اللَّه كه چون تشنه اى كه تلاش كند و به آب برسد بهشت زير نيزه‌هاى بلند است امروز خبرها مورد امتحان قرار مى گيرد ( اعمال و نيتهاى مردم در اين روز مبارزه و جنگ آزمايش مى شود ) و سوگند به خدا ، من به رويارويى با دشمنانم مشتاقترم از اشتياق آنان به وطنهاى خود پروردگارا ، اگر آن تبهكاران حق را ردّ كردند جمعشان را پراكنده سازو كلمه ( نظر و عقيده ) باطلشان را متفرق فرما .
آنان را به نتيجه خطاهايشان كه هلاكت است بسپار آنان مواضع خود را از دست نخواهند داد مگر با ضربه‌هاى پى در پى نيزه‌ها كه ضربه خورده را به تنفسهاى بلند وادار كند ( يا از وسعت شكاف جراحتهاى آنان باد عبور كند ) « آنان مواضع خود را از دست نخواهند داد » مگر با ضربتى كه تارك آنان را بشكافد و استخوانهاى آنان را بيندازد و بازوها و قدمهاى آنان را از تن جدا كند و بر خاك بيفكند ( و نيز جاى خود را تغيير نخواهند داد ) مگر با هجوم سپاهيانى پس از سپاهيان و مگر با كوبيدن آنان با لشكرى پس از لشكرى كه از همه جهات جمع شده و انبوه شده اند و مگر اين كه لشكرهايى پى در پى به شهرهاى آنان كشيده شوند تا آنكه اسبها سمّهاى خود را بر آخرين خطوط سرزمينشان بكوبند و همهء اطراف مراتع و چراگاههايشان را زير لگد خود بگيرند