ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٥٧ - و از خطبه ايست از آن حضرت در ذكر پيمانهها و ابزار سنجشها

تفسير عمومى خطبهء صد و بيست و نهم
تفسير عمومى خطبهء صد و بيست و نهم ٢ ، ٥ - عباد اللَّه إنّكم و ما تأملون من هذه الدّنيا - أثويأ مؤجّلون و مدينون مقتضون ، أجل منقوص و عمل محفوظ ، فربّ دائب مضيّع و ربّ كادح خاسر . ( اى بندگان خدا ، در اين دنيا شما و آنچه كه از اين دنيا آرزو مى كنيد اقامتى موقت داريد و شما وام داريد مورد مطالبه . داراى مدت عمرى رو به كاهش ، و عملى كه از شما ضبط مى شود بسا تلاشگرى كه تباه گرديد و تكاپوگرى كه در خسارت افتاد قوانين هستى آنچه را كه به انسانها داده است باز پس خواهد گرفت
قوانين هستى آنچه را كه به انسانها داده است باز پس خواهد گرفت آن حكمت بالغه اى كه قوانينى را بوجود آورده است كه تار و پود حيات ما را بافته و عواملى بىشمار از طبيعت و ماوراى طبيعت را در تحقق بخشيدن به وجود ما در اين عرصهء هستى به جريان انداخته است ، قوانين ديگرى را هم براه انداخته است كه آنچه را كه ما از هستى گرفته‌ايم باز پس بدهيم . آرى شما انسانها غير از اين امانتها كه بايد برگردانيد ، مديون شخصيت كمال طلب خود نيز مى باشيد . شما چه آگاه باشيد و چه ناآگاه و خواه بخواهيد يا نخواهيد ، آن حقيقتى كه در درون شما مديريت حيات طبيعى و معنوى را بعهده گرفته است ( كه نام معروفش شخصيت است ) همواره از شما دينى را كه به آن داريد مطالبه مى كند . اين دين همانست كه همهء صاحبنظران انسانشناس آنرا به رسميت مى شناسند و هيچ كسى از آنانكه اطلاعى از آن حقيقت دارند ، منكر آن دين نيستند ، زيرا امضاى بسيار خوانا و معتبر وجدان و عقل سليم زير