ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٥٣ - چرا من از دنيا اعراض كرده ام

قطعا از مقولهء علم غيب است كه هيچ كس جز خدا آنها را نمى داند . در مجلد هشتم از صفحهء ١٨ ببعد در بارهء آيهء شريفهء « ( وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ ) » اين احتمال قوى وجود دارد كه مقصود از آن عبارتست از ذكر فاعل حقيقى باران باشد كه خداوند است نه انحصار علم آن براى خداوند سبحان . و اين مسئله كه ساير جملات آيهء مباركه در بارهء علم غيب خداونديست و قرار گرفتن اين آيه كه بيان كنندهء فاعليت مطلقهء خداونديست در ميان آنها خلاف وحدت سياق است ، مردود است به اين كه در آيات قرآن مجيد آن ترتيب خاصى كه در كتابهاى علمى معمولى متداول است در قرآن ملاحظه نمى گردد . زيرا آن ترتيبهاى علمى كه در آثار قلمى مؤلفان مراعات مى شود ، بر مبناى ارتباطات مفاهيم و قضايا از ديدگاه بشرى است كه با وسايل محدود درك ، و با هدف گيريهاى مشخص بوجود مى آيد . و اين محدوديت در اظهار واقعيات از خالق آنها قابل تصور نيست . به عنوان مثال در سورهء قيامت از آيهء ١ تا ١٥ مربوط به روز قيامت است و پس از آيهء ١٥ ، خطاب به پيامبر اكرم مى فرمايد : ( لا تُحَرِّكْ بِه لِسانَكَ لِتَعْجَلَ بِه ) ( زبانت را براى خواندن قرآن شتابزده تحريك مكن ) . از آيهء ٢٠ خطاب به مردم نموده دنيا پرستى آنان را گوشزد مى فرمايد . همچنين در سورهء البقرة از آيهء ٢٢١ تا ٢٤١ احكام مربوط به ازدواج و طلاق و مسائل مربوطه آمده است ، در صورتى كه دو آيهء ٢٣٧ و ٢٣٨ مربوط به نماز مى باشند .