الکلام الغنی؛ شرح فارسی بر باب اول مغنی - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٣٠ - حكم ما بعد«الى»

يسقى: فعل مضارع، مفرد، مذكر، غائب، ثلاثى مجرد، لازم، معلوم، ضمير فاعلى در آن مستتر است. مفعول براى « تقول » .

فاء: عاطفه.

لا: نافيه، غير عامل.

يروى: فعل مضارع، مفرد، مذكر، غائب، لازم، معلوم.

الىّ: جار و مجرور، متعلق به « لا يروى».

ابن احمر: مضاف و مضاف‌اليه، فاعل براى « يسقى » و « يروى » بنحو تنازع.

قوله: ام لا سبيل الى الشباب و ذكره الخ:

تجزيه و تركيب‌

ام: حرف عاطف، غير عامل، مبنى بر سكون.

لا: براى نفى جنس.

سبيل: اسم، نكره، اسم براى « لاء » و خبرش كه « موجود » باشد محذوف است.

الى: حرف جرّ.

الشباب: مجرور به « الى » ، متعلق به « موجود » محذوف.

واو: حاليه، غير عامل.

ذكره: مضاف و مضاف اليه، مبتداء.

اشهى: اسم تفضيل، خبر براى « ذكره » و جمله اسميه، جمله حاليه است و محلّا منصوب است.

الىّ: جار ومجرور، متعلق به « اشهى » و حرف جرّ بمعناى « عند » مى‌باشد.

من: حرف جرّ.

الرحيق: مجرور به « من » ، متعلق به « اشهى » ، ظرف لغو، موصوف.

السّلسل: صفت براى « الرّحيق » .