الکلام الغنی؛ شرح فارسی بر باب اول مغنی - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٠٤ - دائم الاضافه بودن«اذ»
قوله: و اذ ابتلى ابراهيم ربه: آيه (١٢٤) از سوره بقره.
تجزيه و تركيب
اذ: ظرف، متعلق به « ابتلى » ، مضاف.
ابتلى: فعل ماضى، مفرد، مذكر، غائب، ثلاثى مزيد، باب افتعال، متعدى، معلوم.
ابراهيم: مفعول مقدّم.
ربّه: مضاف و مضافاليه، فاعل براى « ابتلى » و جمله فعليه «ابتلىابراهيم ربه» مضافاليه براى « اذ » مىباشد.
قوله: و اذ غدوت من اهلك: آيه (١٢١) از سوره آل عمران.
تجزيه و تركيب
اذ: ظرف، متعلق به « غدوت » ، مضاف.
غدوت: فعل ماضى، مفرد، مذكر، حاضر، لازم، مضافاليه.
من: حرف جرّ.
اهلك: مضاف و مضافاليه، مجرور به « من » ، متعلق به « غدوت » .
قوله: و اذ يرفع ابراهيم القواعد: آيه (١٢٧) از سوره بقره.
تجزيه و تركيب
الكلام الغني،شرح فارسى بر باب اول مغنى ؛ ج٢ ؛ ص٣٠٤
: ظرف، مضاف، متعلق به « يرفع » .
يرفع: فعل مضارع، مفرد، مذكر، غائب، ثلاثى مجرّد، متعدى، مضافاليه براى « اذ » .
ابراهيم: فاعل براى « يرفع » .
القواعد: جمع قاعده، مفعول براى « يرفع » .