الکلام الغنی؛ شرح فارسی بر باب اول مغنی - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٥٠ - رأى ثعلب در آيه شريفه مذكور

هذه: اسم اشاره، مفرد، مؤنث، فاعل براى « زادته » .

ايمانا: اسم، مصدر، تميز از نسبت « زادته » به « هذه » .

قوله: فباىّ حديث بعده يؤمنون: آيه (٥٠) از سوره مرسلات.

تجزيه و تركيب‌

باء: حرف جرّ.

اىّ: استفهاميّه، مجرور به « باء » متعلق به « يؤمنون » ، مضاف.

حديث: مضاف‌اليه.

بعده: مضاف و مضاف‌اليه و مضاف ظرف بوده و متعلق است به « يؤمنون » ، ظرف لغو.

قوله: تنظّرت نصرا و السّماكين ايهما:

تجزيه و تركيب‌

تنظّرت: فعل ماضى، متكلم وحده، ثلاثى مزيد، از باب تفعّل، معلوم، متعدى، فعل و فاعل.

نصرا: مفعول براى « تنظّرت » .

واو: حرف عاطف، غير عامل، مبنى بر فتح.

السّماكين: اسم، تثنيه، معرّف بالف و لام، معطوف به « نصرا » .

ايّهما: مضاف و مضاف‌اليه، مبتداء و « اى » استفهاميه و مخفّف مى‌باشد.

علىّ: جار و مجرور، متعلق به « استهلّت » .

من: حرف جرّ.

الغيث: اسم، مفرد، معرّف بالف و لام، مجرور به « من » متعلق به « استهلت » .