الکلام الغنی؛ شرح فارسی بر باب اول مغنی - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٤ - كلام در اطراف الف و لام

فعل و فاعل.

ال: زائده براى لمح و اشاره به اصل.

وليد: علم است براى شخص معيّنى، موصوف براى « ابن » ، مفعول اوّل براى « رايت » .

ابن: صفت براى « الوليد » ، مضاف.

ال: زائده.

يزيد: مضاف‌اليه براى « ابن » .

مباركا: بصيغه اسم مفعول، مفرد، مذكر، مفعول دوّم براى « رأيت » .

شديدا: صفت مشبهه، مفرد، مذكر، حال است براى « الوليد » .

باء: حرف جرّ.

اعباء: مصدر از باب افعال، مجرور به « باء » ، متعلق به « شديدا » ، مضاف.

الخلافة: مضاف‌اليه، مجرور.

كاهله: مضاف و مضاف‌اليه، فاعل براى « اعباء » .

قوله: علا زيدنا يوم النقا رأس زيدكم:

تجزيه و تركيب‌

على: فعل ماضى، مفرد، مذكر، غائب، متعدى معلوم، ثلاثى مجرّد.

زيد: اسم، مضاف، مرفوع، فاعل براى « علا » .

نا: مضاف‌اليه، ضمير متصل مجرور.

يوم: اسم، ظرف زمانى، منصوب به « علا » ، مضاف.

النقا: مضاف‌اليه براى « يوم » .

رأس: اسم، ظرف مكانى، منصوب به « علا » ، مضاف.

زيد: مضاف‌اليه براى « رأس » مضاف.