الکلام الغنی؛ شرح فارسی بر باب اول مغنی - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٢٤ - گمان ابن مالك و رد آن

الى: حرف جرّ بمعناى « مع » .

حمامة: مجرور به « الى » ، متعلق باستقر، حال، مضاف.

نا: ضمير متصل مجرور، مضاف‌اليه. ا او: بمعناى « واو » حرف عاطف، غير عامل.

فقد: اسم فعل لغتى است در فقط.

فاء: عاطفه.

حسبّوه: فعل ماضى باب تفعيل، معلوم، متعدى، فعل و فاعل و مفعول.

فاء: عاطفه.

الفوه: فعل ماضى، جمع مذكر، غائب، ثلاثى مزيد، باب افعال، متعدى، معلوم، فعل و فاعل، مفعول.

كاف: حرف جرّ.

ما: موصوله، مجرور بكاف، متعلق به « الفوه » ، در محل مفعول دوّم براى « الفوه » .

ذكرت: فعل ماضى، مفرد، مؤنث، غائب، ثلاثى مجرد، از باب نصر، ينصر، صله و عائد براى « ما » فعل و فاعل.

تسعا: بدل است از « ما » و تابع براى محلّ آن مى‌باشد.

واو: عاطفه.

تسعين: معطوف به « تسعا » .

لم تنقض: فعل مضارع مجزوم، حال از « تسعا و تسعين».

واو: عاطفه.

لم تزد: فعل مضارع مجزوم، معطوف به « لم تنقص».

مؤلّف گويد:

عدد كبوتران شصت و شش تا بوده كه وقتى نصف آن يعنى سى و سه تا را بآن منضم كنيم مجموعا نود و نه تا شده كه اگر يك كبوتر ديگر بآن بيافزائيم مجموعا صد تا