الکلام الغنی؛ شرح فارسی بر باب اول مغنی - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٦٩ - مقاله زمخشرى
بعده: مضاف و مضافاليه، مضاف ظرف بوده و متعلق است به « استقر » خبر مقدّم.
هرم: مبتداء، مؤخّر، و جمله مبتداء و خبر صفت است براى « مشيب » .
متن: و الثالث: التمني، كقوله.
|
١٠٩- ألا عمر ولىّ مستطاع رجوعه |
فيرأب ما أثأت يد الغفلات |
و لهذا نصب « يرأب » لأنه جواب تمنّ مقرون بالفاء.
ترجمه: ٣- تمنى مانند آنچه در قول شاعر آمده:
|
الا عمرو ولىّ مستطاع رجوعه |
فيرأب ما اثات يد الغفلات |
يعنى: اى كاش عمرى كه پشت كرده و رفته است بازگشتن او مقدّر بود براى ما پس اصلاح مىكرد آن چيزى را كه دست نادانىها در آن رخنه نموده بود.
شاهد در « الا » است كه بمعناى تمنّى مىباشد فلذا « يرأب » منصوب آمده زيرا در جواب تمنّى قرار گرفته و مقرون بفاء مىباشد و يكى از موارد منصوب آمدن فعل مضارع، در جواب تمنى مىباشد.
الكلام الغني،شرح فارسى بر باب اول مغنى ؛ ج٢ ؛ ص١٦٩
شرح
قوله: الا عمرو لىّ مستطاع رجوعه الخ: