الکلام الغنی؛ شرح فارسی بر باب اول مغنی - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١١٢ - معانى دوازدهگانه براى«او»
قوله: نحن او انتم الالى الفوا الحق الخ:
تجزيه و تركيب
نحن: ضمير منفصل مرفوع، مبتداء.
او: عاطفه بمعناى « ابهام » .
انتم: ضمير منفصل مرفوع، معطوف به « نحن » .
الاولى: اسم موصول، جمع مذكر، خبر.
الفوا: فعل ماضى، جمع، مذكر، غائب، ثلاثى مزيد، باب افعال، متعدى، معلوم، صله و عائد براى « اولى » .
الحق: مفعول براى « الفوا » .
فاء: عاطفه.
بعدا: مصدر، مفعول مطلق و عاملش محذوف بوده و تقدير آن چنين است:
ابعده اللّه من الخير بعدا.
لام: حرف جرّ.
مبطلين: اسم فاعل، جمع، مذكر، مجرور به « لام » متعلق به « بعدا » .
واو: عاطفه.
سحقا: بر وزن قفل، مصدر بمعناى هلاكت، معطوف به « بعدا » .
قوله: آيتى الكفارة و الفدية: آيه كفاره عبارتست از آيه (٨٩) از سوره مائده. و آيه فديه عبارتست از آيه (١٩٦) از سوره بقره.
قوله: و لا تطع منهم آثما او كفورا: آيه (٢٤) از سوره انسان.
تجزيه و تركيب
لا تطع: فعل مضارع مجزوم به لاء ناهيه، مفرد، مذكّر، حاضر، متعدّى، معلوم،