الکلام الغنی؛ شرح فارسی بر باب اول مغنی - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٠١ - معانى«اما»

متعدى، معلوم، منصوب به « ان » ضمير فاعلى در آن مستتر است باستتار وجوبى.

واو: عاطفه.

امّا: از حروف عاطفه بمعناى تخيير.

ان: ناصبه.

نكون: فعل مضارع، صيغه متكلم مع الغير، ثلاثى مجرد، از باب نصر، ينصر، از افعال ناقصه، ضمير مستتر در آن اسمش مى‌باشد.

اوّل: اسم تفضيل، خبر براى « نكون » ، منصوب، مضاف.

من: اسم موصول، محلّا مجرور تا مضاف‌اليه براى « اوّل » باشد.

القى: فعل ماضى، مفرد، مذكر، غائب، ثلاثى مزيد، باب افعال، متعدّى، معلوم، صله و عائد براى « من » مبنى و ضمير فاعلى در آن مستتر است باستتار جايزى.

قوله: امّا شاكرا و امّا كفورا: آيه (٣) از سوره انسان.

تجزيه و تركيب‌

امّا: حرف غير عامل براى تفصيل.

شاكرا: اسم فاعل، مفرد، مذكر، منصوب است بنابر حال بودن.

واو: عاطفه.

امّا: حرف عاطف براى تفصيل.

كفورا: صفت مشبهه، معطوف بر « شاكرا » .

قوله: على الحال المقدّرة: حال مقدّره حالى است كه زمانش استقبال باشد.

قوله: و ان امرأة خافت: آيه (١٢٨) از سوره نساء.