الکلام الغنی؛ شرح فارسی بر باب اول مغنی - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٢٢ - گمان ابن مالك و رد آن

سيّان: خبر مقدّم.

ان: ناصبه.

لا: نافيه.

يسرحوا: فعل مضارع، جمع، مذكّر، غائب، ثلاثى مجرّد، منصوب به « ان » و در تأويل مصدر، مبتداء، مؤخّر.

نعما: مفعول براى « لا يسرحوا».

او: عاطفه بمعناى « واو » .

يسرحوه: فعل و فاعل و مفعول، معطوف به « لا يسرحوا».

باء: بمعناى « فى » حرف جرّ.

ها: ضمير متّصل مجرور، متعلق به « يسرحوه » .

واو: حاليّه.

اغبرت: فعل ماضى، مفرد، مؤنث، غائب، ثلاثى مزيد، باب افعال، لازم، معلوم.

السّوح: اسم، جمع ساحه، معرف بالف و لام، فاعل براى اغبرت.

قوله: لئلّا يلزم الاخبار عن النكرة بالمعرفة: مقصود از « نكره » كلمه سيّان بوده و منظور از معرفه مصدر « ان لا يسرحوا» مى‌باشد.

قوله: انّ بها اكتل او رزاما:

تجزيه و تركيب‌

انّ: از حروف مشبهة بالفعل، عامل نصب و رفع.

باء: بمعناى « فى » ، حرف جرّ.

ها: مجرور به « باء » ضمير متصل مجرور، متعلق به « استقر » ، خبر مقدّم براى « انّ » .

اكتل: اسم براى « ان » .