مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٦ - اهمّيّت توحيد

گناهان بدون توبه است و گرنه، با توبه، حتّى شرك هم قابل بخشش است. قبل از بعثت پيامبر صلى الله عليه و آله اكثر اصحاب آن حضرت صلى الله عليه و آله بجز افراد اندكى همانند حضرت على عليه السلام بقيّه همه مشرك بودند و هنگامى كه اسلام آوردند و توبه كردند؛ بخشوده شدند.

بنابراين، اگر گناهكارى بدون توبه از دنيا برود و گناه او شرك باشد، اميدى به نجات او نيست و محال است بخشيده شود؛ امّا اگر گناهان ديگرى داشته باشد، هرچند توبه نكرده باشد، امكان بخشش از سوى خداوند يا شفاعت اولياء اللَّه هست، ولى شرك نه قابل بخشش است و نه مورد شفاعت. اين مطلب، اهمّيّت فوق العاده توحيد و خطر عظيم شرك را در زندگى دنيا و آخرت مى‌رساند. توحيد سرچشمه تمام سعادت‌ها و شرك نابود كننده همه خوبيهاست.

سؤال: چرا توحيد اين قدر اهمّيّت دارد و شرك تا اين حد نكوهش شده است؟

پاسخ: فلسفه اهمّيّت فوق العاده توحيد و نكوهش شديد شرك و بت‌پرستى امور مختلفى است كه به برخى از آنها اشاره مى‌شود:

١- اوّلين اثر توحيد و پرستش خداى يكتا اتّحاد و يكپارچگى جوامع انسانى است. انسان‌ها از حيث زبان، رنگ، نژاد، عقايد، تفكّر، آداب رسوم، فرهنگ و مانند آن باهم متفاوتند؛ مثلًا در كشور خود ما ايران كه قسمت كوچكى از جهان را تشكيل مى‌دهد، انواع زبان، آداب و رسوم و فرهنگ ديده مى‌شود؛ حال در دنياى به اين وسعت با وجود صدها قوم و نژاد و هزاران زبان و گويش محلّى و فرهنگ‌هاى متفاوت چه چيز حلقه اتّصال بين آنهاست؟ نقطه مشترك آنها چيست؟ اگر قرار باشد كه روزى همه مردم جهان تحت لواى حكومت واحد جهانى ادامه زندگى دهند، قدر مشترك آنها چيست؟

بى‌شك مهم‌ترين عامل وحدت و يكپارچگى مردم جهان كه نشأت يافته از اساسى‌ترين ريشه‌هاى اعتقادى شان باشد، مسأله توحيد و يكتا پرستى است. اين،